Kup CD / Kup Digital Sample
Numer katalogowy

ZOHAR 082-2

Data premiery



CD |


Najas Flexilis Exequiae

Kilka miesięcy temu utwory ze starymi zdjęcia różnych roślin zaczęły krążyć w sieci. Utwory pełne organicznych eterycznych dronów. Wtedy ta taśma z okładkami wykonanymi ze stron z jakiejś starej książki została wydana i wylądowała w naszych rękach. Zestaw 5 utworów zatytułowany “Tallest Trees Gallery”. Słuchaliśmy go bardzo dokładnie i bardzo nam się spodobał, ale nadal nie wiedzieliśmy, kto był odpowiedzialny za te zaczarowane dźwięki. Przejrzeliśmy książeczkę i znaleźliśmy tylko adres e-mail, zaczynający się od dwóch słów “Cough Serenades”. Kto kryje się za tym Cough Serenades? To Robert Skrzyński, znany powszechnie jako Micromelancolié (czy nadal pamiętacie jego CD zatytułowany “It Doesn’t Belong Here” wydany nakładem  Zoharum?).

Na swoim drugim wydawnictwie jako ForrrestDrones (ale pierwszym na płycie CD), Robert stworzył jeden długi kawałek zatytułowany “Najas Flexilis Exequiae”.Doskonały kontemplacyjny utwór, który zabiera na wycieczkę do lasu w środku nocy. To świat wprost z zapomnianych bajek z pożółkłych książek. Sowa z okładki jest przewodnikiem w tej onirycznej podróży. Czy las jest prawdziwy czy tylko to nam się śni? Czy te kliknięcia, trzaski i pyknięcia to odgłosy ogniska czy zapętlonego winyla? Czy ta melodia koi czy niesie złe przepowiednie? Mnóstwo pytań wciąż pojawia się podczas słuchania “Najas Flexilis Exequiae”. Czy jesteś gotów podjąć wyzwanie i odpowiedzieć sam sobie na nie?

Płyta została wydana w formie ecopaku i jest ściśle limitowana do 300 egzemplarzy. Obrazy na okładce oraz projekt zostały wykonane przez Wiktora Jackowskiego. Za mastering “Najas Flexilis Exequiae” odpowiada Mateusz Wysocki (aka Fischerle).Nad całym procesem wydawniczym czuwał Michał Porwet.



Najas Flexilis Exequiae


The Sound Projector:
Nice hour-long dark ambient drone CD called Najas Flexilis Exequiae (ZOHARUM ZOHAR 082-2) from ForrestDrones, who is Robert Skrzynski, who also records as Micromelancolie, no_signal and Yellow Belly, and may sign himself “Cough Serenade” in correspondence, said correspondence taking place by candlelight and through hand-written letters using a quill pen. Actually that last part is wishful thinking on my part as Robert probably has email like everyone else. But I bet he has a supernatural leaning too. The forest has, after all, been a powerful and deep archetype in world-wide culture for about as long as anyone can remember, particularly in Germany, infamous as a location for unknown terrors and inexplicable events…off the top of my head I would cite Grimm’s Fairy Tales and German Romantic painters, and the archetype was even misappropriated by the National Socialists, in “Volk” propaganda films such as 1936’s Ewiger Wald. We could probably trace a line from this that leads directly to the enormous number of Black Metal albums that feature forests, now so significant that I gather there’s even a sub-genre explicitly called “Forest Metal”.
This may all be a red herring when dealing with the work of Robert Skrzynski however, as he’s Polish and an experimental film-maker. His interest in forest lore takes the form of using botanical etchings taken from old books as visual decoration for his music, especially when publishing his tracks on the internet. And of course in creating this eerie CD, itself a very elusive and fleeting aural experience…without doubt a “nocturne”, the whole suite seems to be taking place on a dark moonlit night, unless that’s simply the pre-emptive influence of the dark moonlit cover art taking over my keyboard as I write. Some over-familiar ambient tones at the start soon give way to the body of the work, which is extremely understated with its light crackling sounds and barely-perceptible half-musical episodes, which feel more like light organic stains on a canvas rather than brushstrokes applied by an artist’s hand. Indeed if he was a painter I suppose Skrzynski would feel more at home burying his canvasses in a dank secret place underground and letting nature (mould, decay, algae, insects) do most of the work. A strangely compelling listen. The lovely cover art by Mateusz Wysocki features phases of the moon, a blurred out-of-focus owl peering at you with empty black eyes, and simple brushstrokes suggesting trunks of trees…an affair in black, white and grey…arrived 24 November 2014, November being an ideal month for listening to such a dark droner…

ForrestDrones – das ist Robert Skrzyński, auch bekannt als Micromelancolié – liefert ein gut einstündiges, knisterndes und knackendes Drone-Stück, welches beim Hören Fragen aufwirft. Nicht nur, daß es keinerlei Informationen oder Hinweise im schlichten und ästhetischen Eco-Pack, in dem die CD verpackt wurde, gibt, nein, auch die Komposition ansich ist herrlich unvoreingenommen und alles andere als informationsüberladend. Das Knistern und Knacken – ob nun von einem Feuer oder schlicht dem Abspielen einer Vinyl-Scheibe verursacht – beherrscht die Atmosphäre und erzeugt ein wohliges Gefühl, daß Platz lässt für eigene Interpretationen. Die düsteren Drone-Klänge können individuell beim Hörer wirken und erzeugen daher auch ein individuelles Bild und persönliche Emotionen. Drone-Veröffentlichungen erscheinen oftmals uninspiriert und schnell langweilig. Najas Flexilis Exequiae” ist ein Beispiel dafür, daß es auch anders geht. Bei jedem Hören tauchen andere Details auf, die man scheinbar zuvor nicht wahrgenommen hat. Eine Stunde Auszeit von der hektischen Außenwelt gewünscht? ForrestDrones liefert den perfekten Soundtrack dafür…

Robert Skrzyński is a rising and ever productive musician working under moniker Micromelancolie which he uses as an outlet of hauntologic voyages into sparky drone ambient glitchy world of sounds derived from experimental music but having great illustrative and soundtracky feel to it. He released a lot of cassettes and already ahs a release with Zoharum records which produced and published this title as well.
Forrrest Drones is a side project of Robert where to my taste he embellishes and explores more of a ambiency derivative as well as works with voices and glitch.
It is one long track which to som extent may seem rather dicouraging as the audacity of the experimental music sometimes can be breached by amass of the material put into one row or one wave length not really caring about the fact that the listener can get simply bored with it. But fortunately the material on this nicely produced eco-packed cd limited to 300 copies does all the goodness it can as it sounds fresh and unassumingly pretty.
Droney glitch which characterises Robert’s music is a derivative of the late 1990’s laptop music but after over a decade of the re-inventions he embellished it beautifully putting into very individualistic anthem of intimacy and wonder. He will definitely will give more and more to what he actually can do. A real audible pleasure here has some additional value to it as it reaches a certain climax which I can only refer to as a poetry.Worthwhile!

This could sounds as the first cd published by this composer but is presented as Robert SkrzyÅski, otherwise known as Micromelancolié, whose last album was praised by me as it ‘tries to search new grounds reasoning on structures’. This statement is confirmed by this new release, a single long track represented, in his beautiful sleeve, as an owl seeing the moon phases, in a meditative, but happy, mood.
The crackles of an old record introduce the listener into a soundscape made out of drones and small noises that has the quality to escape the obvious suspension of time searching the hypnotizing effect. The drones and loops enters and exits through the track and are unheard until it’s realized the change of the loop. So, at first listen the overall effect could sound static but closer analysis reveals the clear music path followed by the composer.
This release is another one that could not be recommended to anyone as it’s perhaps too focused on a particular structure to be enjoyed by everyone. However all fans of drone and ambient will enjoy this album and wait for the next release from this composer. Really nice.

ROBERT SKRZYNSKI ist ein Mann, der in den letzten Jahren schon unendlich viele zumeist digitale Veröffentlichungen unter zahllosen Projektnamen in die Öffentlichkeit entlassen hat. Unter dem Namen FORRREST DRONES liegt nun nach dem Tape „Tallest Trees Gallery“ ein gut einstündiges Album vor, das unter dem Etikett Ambient läuft. Der Projektname weist bereits auf einen Bezug zur Natur hin, der durch den Albumtitel „Najas Flexilis Exequiae“ noch verstärkt wird, da es sich bei Naja Flexilis um eine krautige Wasserpflanze (Nixkraut) handelt, die in Süß- oder Brackwasser wächst. Der alte Lateiner weiß zudem, dass „Exequias“ die Totenfeier ist. Somit lässt sich in die Musik unter dem gegebenen Titel so einiges hineininterpretieren.
Geboten wird letztlich ein einziger langer Track, der atmosphärisch das Gefühl vermittelt, nachts alleine im Wald zu sein und dem Wind in den Bäumen zu lauschen. Neben den auf- und abschwellenden bzw. mäandernden, sich stetig verändernden Drones wurde dabei über den ganzen Track lediglich das typische Knacken und Knistern von Vinyl beigemischt, was bei einer CD-Veröffentlichung ehrlicherweise etwas skurril anmutet. Somit hat man es hier mit einer minimalistischen Arbeit ohne Rhythmen, sonstige Klänge oder Melodiebögen zu tun, wobei man angesichts der Vielzahl von Ambient-Veröffentlichungen nicht orakeln muss, dass man es damit eher schwer haben wird, sich ernsthaft durchzusetzen. Eine definitive Erkenntnis ergibt sich zudem: Die Platte sollte laut und auf einer guten Anlage gehört werden, wenn das Ganze aufgrund mangelnder offensichtlicher Haltepunkte überhaupt noch einen Sinn ergeben soll, um letztlich die Wucht der Sounds und die Bewegung im Klang – also das, worum es bei dieser Platte konzentriert geht – optimal auskosten zu können.

L’etichetta polacca Zoharum si conferma una delle realtà più interessanti in ambito ambient e sperimentale. Ora è la volta del secondo lavoro di ForrestDrones, monicker sotto cui si cela Robert Skrzynski conosciuto anche per aver pubblicato sotto la sigla Micromelancolié. L’album si intitola Najas Flexilis Exequiae e comprende soltanto l’eponima lunga traccia. Il gufo ritratto sulla copertina ci invita ad immergerci nell’ascolto. Un ascolto che si rivela molto profondo. La musica è meditativa e minimale ed è un autentico viaggio in mezzo ad una foresta antica (evocata anche dal booklet) durante la notte. Si tratta di deep music nella sua più pura essenza. Certo Skrzynski non è il primo ad aver pubblicato materiale del genere. I primi nomi che mi vengono in mente sono quelli del grande Robert Rich (che ha anche pubblicato un album intitolato Rainforest) che, soprattutto all’inizio della carriera ha fatto molto esperimenti sul cosiddetto “lucid dreaming”, una stato che si raggiunge quando si sogna e si è consapevoli di farlo. Lo stesso Steve Roach ha fatto qualcosa di simile nei suoi album The Dream Circle e Slow Heat, che erano caratterizzati appunto dall’uso di drones che inducevano l’ipnosi e il sonno nell’ascoltatore anche durante i concerti. Indubbiamente Najas Flexilis Exequiae si inserisce a pieno titolo in questo filone. Per ascoltare dischi come questo ci vuole obiettivamente il giusto approccio: ma se riuscite a penetrare nell’universo sonoro evocato farete la conoscenza di un’altra dimensione della realtà ed esplorerete paesaggi mitici al di là del tempo e dello spazio. L’album esce in un’edizione limitata a 300 copie.

Vital Weekly:
…Behind ForrestDrones we find Robert Skrzynski, otherwise known as Micromelancolie, whose ‘It Doesn’t Belong Here’ was reviewed in Vital Weekly 925, which was alright. I am not sure why he chooses for a new pseudonym as ForrestDrones seem to me another extension of the world of drone music. It starts out with the sound of a stylus on vinyl, like the music has been recorded from an old piece of vinyl, but ForrestDrones use it as an instrument here. Following a cassette release and some pieces on the Internet, this is his first release and it goes all the way: the piece lasts exactly one hour and takes the listener on dark trip. A bit like the Jarl/Envenomist release but here it’s more ‘earth’ like as opposed to the more ‘water’ like connections I had with the other release. It’s a trip into the woods, moist grounds, which you can smell at night. Pines from Christmas trees. Obviously the name of the project is a distraction here, or the guide in these woods. The crackles of vinyl continue for the entire hour; at one point I had enough but then, after some more time, I thought it made fine sense to do it like this, and it was a more or less conceptual notion. Less filmic, less a soundtrack, but more just a piece of music to sit by and enjoy without any other distraction (unless of course when played at night, walking in a forest). It’s not really something new, but it’s throughout a very consistent piece of music.

¿Echas de menos aquellos discos de dark ambient y experimental en los que el tiempo quedaba soterrado por el efecto desgastante de drones imparables que se expanden por el espacio de la misma manera que el polvo de estrellas en la teoría de Hubble? Esos álbumes en los que el sonido vestía cualquier contexto de expectación y misterio, en los que el aire se enfriaba de forma inevitable. Un estilo que, pese a ser relativamente poco cultivado, ha contado con excelentes exponentes como el proyecto italiano Alio Die,His Divine Grace o las aventuras de Current 93 con Thomas Ligoti. La banda sonora perfecta para acondicionar cualquier situación dentro de un halo de misterio.
Pues bien, el proyecto polaco ForrrestDrones es una de esas bandas que nos sorprenden por tejer cortinas acústicas en las que prevalecen espacios urdidos a base de drones. Su primer trabajo de larga duración, “Najas Flexilis Exequiae”, está estructurado por un único tema de más de una hora en el que se diseña un impresionante y vasto paisaje acústico cargado de misterio y enigmas.
Su desarrollo es lento, muy sosegado; en cierta manera, tal y como hacía referencia un par de párrafos más arriba, el estilo impreso puede asemejarse a la expansión del universo, ya que ante la ausencia de distintas notas, la tonada cobra un tinte hierártico e inexpresivo que se muestra como su mejor característica. El sonido de los sintetizadores se ha fusionado con una segunda línea en la que se emula el ruido de la aguja del tocadiscos a la hora de reptar por los surcos del vinilo. Su resultado nos invita a perdernos en el vacío y la inmensidad que nos abraza inconscientemente al escuchar este impresionante trabajo.ForrrestDrones – “Najas Flexilis Exequiae”
ForrrestDrones no tiene la intención de sobresaltar a nadie; más bien, su estilo induce a la sorpresa por medio de la reflexión. El deje sempiterno cultivado no nos depara ningún atisbo de estupefacción. Más bien, todo lo contrario. Su finalidad es subsumirnos en la tranquilidad más absoluta para, una vez allí, darnos cuenta de hasta qué punto el mundanal entorno cotidiano está repleto de exponentes irritantes y complicaciones innecesarias. Música que, como si de una brújula se tratase, nos marca el camino de la parsimonia dentro de una selva en la que el destino se disfraza de peligro a cada segundo.
Robert Skrzyński es el cerebro pensante que se esconde tras el nombre de ForrrestDrones. Aunque “Najas Flexilis Exequiae” puede ser considerado su trabajo debut, casi al mismo tiempo que la edición en CD lanzada por Zoharum, se puso en circulación una casete con cuatro interesantes cortes que servían de proemio a lo que estaba por llegar y hoy comentamos.
“Najas Flexilis Exequiae” ha sido limitado a tan sólo trescientos ejemplares. Su portada nos muesta un dibujo en blanco y negro un tanto abstracto y difuso que puede evocar en cierta manera las pinturas que David Tibet de Current 93 viene realizando para las carpetas de sus últimos lanzamientos.
No pierdas la oportunidad de disfrutar de este inquietante y embriagador CD.

Igloo Magazine:
Robert Skrzyński, previously enjoyed enormously as Micromelancolié. The exploration of much ado in one, deceptively peaceful glade. Skrzyński establishes the scene, a cold, clear, arching firmament cradling the full moon. Beneath its canopy, the air crackles with static. Below it, a beleafed, autumnal forest bed. And this is what the keen hearing of the owl picks up going on underground as he holds his midnight watch—burrowings and mushrooms pushing through the surface. A single, hour-long piece, with an eeriness that makes not only the small fauna wary. Haunting synthesizer superstructure, vinyl run-on close to the ear, tactile as a hand running over the bark of an old oak tree. Moonbeams filter down between denuded branches. It is a beautiful if harrowing night. You will shiver, smell woodsmoke and turf, clutch at your thick sweater, dig after your pocket flask.

Lux Atenea:
El artista polaco Robert Skrzyński, alma máter de ForrrestDrones, presentó el pasado 27 de octubre su nuevo álbum ‎“Najas Flexilis Exequiae” publicado por el prestigioso sello discográfico polaco ZOHARUM RECORDS en una edición limitada de 300 unidades en ecopak CD de seis paneles. Engalanado con un precioso y selénico diseño de portada creado por Wiktor Jackowski, la fantasmagórica imagen de la lechuza que preside esta imagen ve aumentado su halo de misterio y magia gracias a la acertada visión de las fases lunares observables nítidamente si se abre este ecopak con portada y contraportada a la vista. Ciclos lunares que recorren los seis paneles de esta magnífica edición donde el tema musical homónimo, de sesenta minutos de duración, nos invita a disfrutar de un innovador estilo dark-ambient estructurado magistralmente por Robert Skrzyński en su dimensión sonora de vanguardia, y cuya grandeza artística estoy seguro que impresionará a los melómanos lectores de Lux Atenea Webzine que adquieran esta edición de gran belleza estética. Una inmersión en el universo conceptual de ForrrestDrones donde el tema ‎“Najas Flexilis Exequiae” nos sumergirá en una fantasmagoría musical mientras recorremos un oscuro bosque en medio de la noche, y donde sus difusas sendas no son más que tenues caminos hacia lo desconocido magníficamente recreados en esta composición. Los sentidos mostrarán su más extrema sensibilidad hacia todo foco de atención que aparezca a nuestro alrededor, quedando la mente sensibilizada ante cualquier sonido que aparezca a nuestro alrededor, siendo el autocontrol lo que nos impulse a seguir avanzando, y no caer en las terribles fauces de los miedos interiores será lo que convierta esta experiencia en una demostración de la fuerza de la Razón ante situaciones de peligro intuidas en el presente. Sin duda alguna, Robert Skrzyński ha sabido dar alma musical a esta composición con esa maestría que solamente el talento es capaz de perfilar en una obra destinada a hacer sentir emociones intensas al melómano durante su audición. Además, ese sonido constante y sucio de la estática que es propia del último surco continuo de algunos álbumes en vinilo, nos ofrece ese punto de realidad sonora que sólo lo analógico es capaz de transmitir, dando un carácter artístico a este álbum muy particular y especial. En definitiva, un tenebroso mundo musical imaginado por Robert Skrzyński como viaje al interior del ser en una introspección claramente orientada hacia nuestro abismo profundo. ‎“Najas Flexilis Exequiae”, sesenta minutos de exclusivo y selecto dark-ambient en esta segunda década del siglo XXI. ¡¡¡Disfrútenlo!!!

Musique Machine:
Polish experimental musician, and man of a thousand band names, Robert Skrzyñski is back with his second release as ForrrestDrones. This CD comes to us from Zoharum in a limited release of 300. Najas Flexilis Exequiae consists of one album long track (~ 1 hr) that takes the listener on a quiet, somewhat eerie trek through the nighttime wilderness
Long, slowly moving drones textured with subtle album crackle are the name of the game here. Maybe it’s the feet of snow I’m currently surrounded by, but Najas Flexilis Exequiae makes me think of a walk through a snowy, sparse forest on a cold, windy evening. The long, layered drones sweep by like the cold winter wind. Snow kicked up drifts catching the moonlight, adding a soft high to the mix. The added album crackle adds a found album element. Like discovering a lost soundtrack to a creepy, winter time ritual mystery, the enigma grows. Where are we headed? Will we ever get there? What awaits us when we do? The more we listen, the more the film grain starts to show, and the feeling that we will remain in this snowy loop forever takes hold.
Growing, shrinking, rising, falling, but managing to stay consistent, Najas Flexilis Exequiae remains engaging throughout its run time. It’s hypnotic and evocative, and it does so very subtly. While each layer on their own is pretty simple, the combination of the layers anything but. Winter and snow definitely suck, but ForrrestDrones’ latest definitely doesn’t.

Po mimetycznym “Katalogu drzew” Jacaszka (recenzowanym przeze mnie na łamach jesiennego MI), który za pomocą żywych instrumentów i nagrań terenowych odtworzył audialny ekosystem lasu, każda następna muzyczna wizyta w lesie, wobec tak drobiazgowej i sugestywnej realizacji jaką jest “Catalogue des arbres” może być potraktowana jedynie w kategorii dźwiękowej impresji ubranej z inspiracji i wyobrażeń jej autora.
Na kolejną leśną wędrówkę – co sugeruje nazwa projektu ForrrestDrones – zabiera nas tym razem, ukrywający się pod tym pseudonimem Robert Skrzyński (Micromelancolie), którego tegoroczną, jakże bogatą dyskografię omawiałem szerzej na 1u/1o w sierpniu. Wydana przez Zoharum płyta “Najas Flexilis Exequiae” zawiera godzinną dronową kompozycję, pozbawioną gwałtowności, emocji i widocznych odautorskich gestów. A jednak, tych 60 statycznych minut kryje w sobie zaskakującą tajemnice kreacji, obciążonej szeregiem drobiazgowych ingerencji w materię utworu. “Album opiera się na 6 sekundowej pętli przemielonej w 60 minut. To tylko zapętlanie dźwięków i nakładanie efektów, bardzo proste działanie. Podzieliłem 6 sekund na 6 jednosekundowych fragmentów. Każdy z nich rozciągałem, nakładałem efekt i nagrywałem. Rozciągałem, nakładałem i nagrywałem. Po kilku nad, nad nadgrywaniach powstały pętle, z którymi pracowałem dalej. Na początku materiał miał składać się tylko z tych plam i dronów, ale pomyślałem, ze będzie ciekawiej kiedy na całość nałożę ten sześciosekundowy loop, który powtarza się w całym nagraniu, to właśnie to winylowe pykanie” – tłumaczy Robert Skrzyński.
Efektem tego eksperymentu jest muzyka pozbawiona początku i końca, ukazująca trwanie dźwięku i jego medytacyjny potencjał. Oszczędna i zdystansowana, więcej ukrywająca, niż odsłaniająca. Pozwala słuchaczowi zanurzyć się w kontemplacji nad płynącymi falami dronów pokrytych patyną analogowych szumów. Skrzyński stworzył muzyczną substancję, która uwodzi swą amorficzna formą, pozbawioną kulminacji, zwrotów akcji, czy jakiejkolwiek fabularyzacji. “Najas Flexilis Exequiae” może przywodzić skojarzenia z “The Disintegration Loops” Williama Basinski’ego, choć zawiera zdecydowanie mniej akcentów lirycznych i melancholijnych.
“Najas Flexilis Exequiae” to materiał, którego podstawą jest mocny gest autorski, który w warstwie muzycznej przybiera subtelny, niedostrzegalny kształt. Tak jakby pod statycznością dźwięków muzyk chciał ukryć swoje autorstwo. Ten izolacjonistyczny kamuflaż, oparty na zaskakującym koncepcie jest też wizytówką skromności twórcy, który na piedestale stawia sztukę i jej oddziaływanie, samemu pozostając w jej cieniu.

Only Good Music:
ForrrestDrones to miano, jakie przyjął na potrzeby albumu “Najas Flexilis Exequiae” Robert Skrzyński (projekt Micromelancolié). Nowe wydawnictwo to jeden sześćdziesięciominutowy utwór, który zabiera Konsumenta muzyki na nocny spacer po lesie. Nie jest to pierwsze spojrzenie na ten temat z jakim mam do czynienia (wspomnę tu projekt Docetism z albumami “Roots” czy “Forest Paths”). Nie mniej jednak wizja Roberta Skrzyńskiego ma w sobie coś innego. Łączy określony problem techniczny z pomysłem artystycznym, który nie jest oryginalny poprzez tematykę, czy nawet wielokrotne zapętlanie dźwięku. Jego atutem jest atmosfera nierealności i zawieszenie w czasie. Sam las nie jest tu otaczającą słuchacza audiosferą, jest umowną projekcją naszej wyobraźni.
Dzięki temu muzyka na “Najas Flexilis Exequiae” odżegnuje się od wszelkiej emocji i rządzi się własnymi, autonomicznymi prawami. Jest pozornie linearna w fakturze, ale motoryczna w swym biegu. To dźwięki o charakterze niemal modlitewnym. Oparte na jednym, niekończącym się trwaniu, Muzyka ForrrestDrones ma w sobie element oczyszczający, słuchanie jej mogłoby być kolejną ścieżką medytacji.

Scommessa produttiva per la Zoharum che dà alle stampe l’album di debutto di Forrrest Drones, side-project del connazionale polacco Robert Skrzynski attivo nel settore con vari monicker, tra i quali ricordiamo soprattutto il convincente Micromelancolié. L’attività di questo progetto iniziava lo scorso anno con il nastro autoprodotto “Tallest Tree Gallery”, composto da cinque brani dedicati ad altrettante piante. L’interesse rivolto al mondo boschivo, insito già nel nome, continua con il presente “Najas Flexilis Exequiae”, costituito esclusivamente da una gigantesca monotraccia ipnotica. Di fatto il nuovo lavoro prende forma con pochissimi toni protratti all’infinito, quasi a voler reiterare uno smarrimento sensoriale all’interno di una foresta tanto notturna quanto fantastica. Un unico drone cupo e lieve attraversa il tempo con qualche aumento d’intensità, movimenti impercettibili, sporadici accenni di melodia subito inghiottiti dalla notte ed un curioso scricchiolìo vinilico ad accompagnare il tutto. Il minimalismo compositivo e la linearità insistita ricordano certe opere di Steve Reich, ma qui si va più verso una perdita d’orientamento che mira a riprodurre il lato onirico e cupo della foresta, creando un’atmosfera in bilico tra sogno e incubo in costante attesa di un avvenimento cruciale. Il silenzio fa la sua parte e la linearità tonale, giocata sulle profondità dei bassi, sembra tramutarsi in un respiro inghiottito dal nulla. Se da un lato il collegamento tra tema, suoni ed immagini evocate funziona alla perfezione, riuscendo anche a superare gli schemi della dark ambient di matrice orrorifica, rimane difficoltoso assimilare un’ora di suono monocorde che alla lunga rischia di perdere efficacia, a meno di non cadere in uno stato di trance. Forse più adatto ad essere utilizzato come commento per situazioni e video-installazioni scelte ad hoc che per un ascolto tutto d’un fiato. Confezione in ecopack a sei pannelli ed artwork, firmato dal pittore Wiktor Jackowski, in grado di sintetizzare al massimo il senso dei suoni.

Zoharum przyzwyczaiło już mnie że potrafi zaskoczyć doborem stylów muzycznych. Niemało jest takich wydawnictw z gdańskiej wytwórni, które wbiły mi przysłowiowego ćwieka i nie weszły za pierwszym razem. Na pewno do nich należy recenzowany materiał „Najas Flexilis Exequiae”. ForrrestDrones to poboczny projekt za którym kryje się Robert Skrzyński z MICROMELANCOLIÉ. Poprzedni recenzowany przeze mnie materiał “It Doesn’t Belong Here” (także wydany przez Zoharum) nie należał do łatwych.
Nowy projekt jest jeszcze bardziej awangardowy i trudniejszy do słuchania. Jedna kompozycja, która trwa godzinę i w zasadzie nie ma początku ani końca. Przez cały czas wszystko jest w niej schowane, nie ma zmiany rytmów czy jakiegokolwiek budowania dramaturgii. Niektórym może się okazać ciekawym soundtrackiem do medytacji i przemyśleń. Inni na pewno uznają że w tej muzyce nic się nie dzieje i nie jest warta uwagi. Album nie dla każdego i nie na każdą okazję co nie oznacza że którego dnia nie poczujecie ochoty wybrać się w tą nierealną i sprzeczną z zasadami podróż. Ja dałem ForrrestDrones szansę i wiem że nie będzie to mój ostatni raz. Dla fanów szumów i odważnych.