Kup CD / Kup Digital Sample
Numer katalogowy

ZOHAR 056-2

Data premiery



CD |



Po zeszłorocznej jubileuszowej reedycji “False Dawn” projektu Legion na dwóch krążkach, Andrew Lagowski powraca do Zoharum z premierowym krążkiem.

Jest to jego pierwszy fizyczny album pod własnym nazwiskiem od 7 lat po “Temporary Distractions” z 2006. W międzyczasie artysta zagrał wiele koncertów, nagrywał arktyczny ambient pod nazwą S.E.T.I. oraz wznawiał stare nagrania Legion i Nagamatzu. “Redesine+” to powrót do jego nagrań w stylu post-techno.

Bardzo trudno zaklasyfikować to, co robi Andrew w swojej muzyce. Od sterylnego cold wave poprzez podziemne techno, a skończywszy na zimnym,mrocznym ambiencie, a to jedynie wierzchołek góry lodowej. Jako Lagowski, muzyk drąży świat różnorodnych rytmów (zupełnie inaczej niż w ambientowych projektach S.E.T.I. i nieistniejącym już Legion). Na najnowszym albumie zawierającym 13 kompozycji (79 minut muzyki!!!) Lagowski kusi nas wachlarzem dźwięków, samplii i bitów. Tradycyjne elementy IDM i techno z lat 90tych poprzedniego stulecia filtruje przez delikatne elementy ambientowy i w ten sposób tworzy zupełnie nowe dźwiękowe spektrum. Bardzo mocne wydawnictwo w dyskografii Lagowskiego oraz jedna z najlepszych płyt w katalogu Zoharum.
Mastering: Łukasz Miernik

Płyta jest wydana w ekopaku w ścisłym limicie 300 sztuk.


01.skylanes v.8
02.fehenalol v.4
04.they follow you everywhere (vanilla mix)
05.carpenter v.9
06.fehenalol v.2
07.vocal Impulse test
09.binary wave rider
10.carpenter v.1
12.from without v.13
13.raj deep (3rd level)


Vital Weekly:
Just today I mentioned the name Henk Zweering to someone and now there is a CD which is dedicated to him and one Silikon Answer. Zweering is not a musician but a fan, and as such I knew him from my days of (in-)voluntary work at a record shop. He knew the lot about music, and yes, I remember him as a fan of Lagowski. Here, Andrew lagowski returns to using his own name, for the first time since 2006. He’s been working with his old moniker S.E.T.I. and remastering works from that band, as well as Nagamatzu for re-issue. As Lagowski he plays music with a lot of rhythm, but are we to say dance music? I am afraid my knowledge as such is quite limited. I hardly dance (although not entirely don’t dance, when pushed in the right way), but somehow the darker moods brought to table, erm dance floor, by Andrew Lagowski don’t seem to me very dance floor like material. That is not say this isn’t fine music, far from it. This is the kind of home dance music which brings about a fine uplifting spirit – good music to do the dishes, vacuum cleaning or any such activity which requires some energetic input. These eighty minutes with thirteen tracks is such a soundtrack for homework. None of these leap out especially, but on the other hand none of this is weak track anyway. I must say I am not too familiar with all of Lagowski ‘dance’ output, so it’s not easy to add ‘great return to form’ or ‘the old days where so much better’, but I think this is a great release anyway.

For his first album in seven years under his own name (rather than as S.E.T.I.), Andrew Lagowski seems to have decided to revisit every possible way of making synthesized music – let’s lump them all under the rubric of techno just for the moment – and give it an extra shove in various oblique directions. Sprinkled with bleeps, thwups, trickles and sprightly bursts of brightly-crafted sonics, Redesine+ is one of those records which tweaks and expands the template by which sequencers have both constrained and empowered electronic music for the last thirty-five+ years.
By turns dubby and angular, flecked with minimalist touches in a maximalist environment with the abstracted samples often flowing thick and fast, the thirteen tracks offer up a coruscating tumble of sounds which ripple and twist into contortions so supple that the effect can be dizzying at times. Breakbeats, thundering drum patterns, deracinated synthesisers, beauteous choral Mellotron-alikes provide a shimmering panoply. The whole album is flooded with warping melodies and wefting leftfield whirrs which stretch across a palette which is rooted somewhere in the same space as Autechre used to be before they became swallowed up by their own devices’ abstraction (this is not, however, a bad thing). What Lagowski serves up could be danced to, if desired, but the album can also just be allowed to take over the space into which it’s placed and left to redefine the fabric of space and time – because that’s what music does best, right?
Does that qualify Redesine+ as intelligent dance music, to bring back one of those Nineties genres which possibly never needed defining in quite those terms? Maybe so. More like tunes to make the listener’s neurons dance, if not always their body; and perfect for Kraftwerk‘s terpsichorean robots, only upgraded to a full set of mechanical limbs forming into an impossibly-complex series of big fish, little fish, cardboard box. Which would be so much fun to watch.
Like much sequenced electronic music, and especially the recent internet craze for so-called Black MIDI, Lagowski throws in so many notes that it would be functionally impossible for a human to play this music by hand. Where that clever trope delights in flinging a bazillion commands at pieces of classical or other music until their synaesthetic piano-roll videos bleed retro blitfests of migraine-inducing visuals, Redesine+ does something comparable to that minus the showboating, nor with any apparent devotion to complexity for its own sake. Far from being simply a shovelware spectacle, Redesine+ revels in its mechanistic properties while exuding a a very human warmth and a genuine sense of what can aptly be referred to as intelligent design at work, welcoming the listener as an occasionally befuddled guest in Lagowski’s own pocket electronic universe.

Santa Sangre:
An odd record which has now only become odder, Lagowski’s 2009 outing ‘Redesine’ gets an upgrade with four new tracks not originally included on the download-only version. It may seem like a strange choice to expand on this one if you’ve had it for a while but these new pieces are nothing to toy with and quite honestly, I don’t know where else they could have gone. After all those years spent honing his special brand of dark techno to a fine point, he’s loosened up over the last couple of releases under his own name. He has also become increasingly low-profile – as if that were possible – during this time. The work reflects this.
‘Redesine’ always came across as a bit of a mongrel when compared to the others, as though each piece was written as a stand-alone exercise with whatever software he happened to be playing around with. Rather than becoming cohesive, this re-released edition only leaves more of an ambiguous taste in the mind. It provokes questions and answers none of the ones you’d had previously, which may be the one defining factor. A definite puzzler; although the textures are very synthetic there is this strange sense that a bizarre strain of organic matter is at the core here. The soul of the machine is reaching out of the wires to attempt communication. The closer in you lean, the further away it gets which leads to playing it again. And again. And again.
His unique brand of high tech composition is in full swing but the matrix of sound is growing more difficult to define. He had a song years back named “Storms” which is what ‘Redesine’ feels like being in the midst of. An electronic maelstrom where the rules of physical space simply do not apply and god help you should your mind become distracted with all the myriad details on here. You’ll never find your way back, no matter how many bread crumbs you’ve put down. Something has been sweeping them up as soon as you turn your back.
So once again I have to ask, where exactly does ‘Redesine’ fit in his discography?
It doesn’t and the more I try to make sense of this the stranger Lagowski’s latest feels. Things are changing in his world, the shift which began on ‘Temporary Distractions’ in 2006 continues to gain momentum. Recombinant technological synthesis with an emphasis on transference of one’s consciousness. He’s programming future scenes wrought out of silicone and circuitry which grow in awareness with each passing year; I don’t doubt his music may be what crosses that final Rubicon: the Gordian knot of artificial intelligence.

Heathen Harvest:
I don’t believe it’s possible to find a more appropriate album to listen to while reading William Gibson‘s Neuromancer than Lagowski‘s Redesine+. The grimy, retro-futurist synths and chaotic pacing of the London-born Andrew Lagowski rides along with the cyberpunk thriller that is Gibson’s literary opus. Through neon-lit Sprawl streets and deadly virtual encounters, Lagowski interprets early ’90’s dance music in an unpredictable manner. Redesine+ is a physical reissue on Poland’s Zoharum of a previously all-digital version of this album, Redesine, from 2009. In terms of aesthetic quality, the release would feel most at home on an SD card or some sort of memory stick, but Zoharum has distributed the album in a more standard fashion. This CD contains four bonus tracks and appropriately circuitous packaging.
Since the early 1980s, Andrew Lagowski has been recording electronic music with influences from pioneering new wave artists. Initially a member of Nagamatzu, he later began producing music under the alias of Lagowski. This solo act pulled the industrial beats of his experimentations in new wave drum machines into bizarrely appealing mash-ups. His music, as seen in “Vermillion” and “Artificial,” soon gained the acidic house tendencies of the 1990s. This club rhythm has remained in a matured form as the foundation for his work leading up to this record. In the mid-1990s, Lagowski began releasing records under the monikers of S.E.T.I. and Legion. These two acts feature more ambient and abstract electronics. While sonically different from the techno he produces, the droning pieces maintain the dark, computerized certainty which can be heard at times on Redesine+.
As Lagowski has moved into the twenty-first century, he has maintained his solid drum patterns, jabbing synths, and sprinkled vocal samples. However, new layers of complexity make his albums even more compelling. Redesine+ features noticeable down-tempo and dub influences with old-school chants melded into a slower, but more crowded atmosphere. Breakbeats scatter themselves in sine waves. Manipulated samples of a soldier’s recollection in “Fehenalol v.2” suggest a violent overtone. Bizarre noises thought lost to the years resurface as an almost alternate universe of the modern times in which entering the cyber is a physical activity and menacing mega-corporations don’t try to hide their devious intentions. Redesine+‘s track titles seem in line with this dimension. They bring out images of unthinkably psychotropic chemical compounds, mysterious computer viruses, and futuristic constructs. The album is unmistakably fit for the computer age, albeit probably a more interesting one.
Redesine+ is filled with a deep understanding of electronic music and a communion with the drum machine at a bare-metal level. Lagowski pulls together years of experimentation in techno and ambient into his work. Wet synths and meaty drums make this record a throw-back to bleak science-fiction visions of computerized dystopia. While it could be argued that Lagowski reached his artistic peak in the 1990s, Redesine+ displays that his sound is still relevant and thoroughly addictive.

Black Magazine:
Die musikalische Tradition der Intelligent Dance Music, kurz IDM geschrieben, ist es in den letzten Jahren ruhig geworden. Warum das so ist habe ich nie verstehen können, denn selten wurde so eigenständige und zeitlose elektronische Musik produziert. Dabei war das Rezept relativ einfach. Die treibenden, breakigen Rhythmen, die den frühen englischen Hardcore ausmachten, aus dem später Jungle entstand, wurden partiell verlangsamt oder in einen anderen Kontext gestellt, der sich durch eine professionelle Produktionsumgebung entwickeln ließ. Herausgekommen sind unvergessliche Alben von Aphex Twin, Squarepusher, Haujobb oder auch Funkstörung, die heute gerne als ein Meilenstein der elektronischen Musik der späten 90er Jahre gesehen wurden. Danach wurde es relativ still um diesen Bereich, wahrscheinlich weil der Mainstream (ja auch in den 90ern gab es schon Hipster!) sich wieder der tot geglaubten Rock-Musik zuwandte. Umso schöner, dass es auf unabhängigen Labels wie dem polnischen Zoharum immer wieder zu Releases kommt, die diese schöne Musik zu feiern wissen. Lagowskis neuer Longplayer „redesine+“ gehört sicher dazu. Dabei handelt es sich nicht wirklich um ein neues Album, „redesine“ ist in limitierter Auflage schon vor einigen Jahren erschienen aber Andrew Lagowski hat es sich nicht nehmen lassen, die einzelnen Stücke nochmal zu überarbeiten und zu erweitern. Herausgekommen ist ein Album, das sich sehen lassen kann. Die allgegenwärtigen verspielten und gebreakten Beats sind zumeist in einem, moderaten, tanzbaren Tempo gehalten, weigern sich jedoch konsequent sich dem unerbittlichen Diktat der 4/4 Bassdrum zu uinterwerfen sondern mäandern traumwandlerisch hin und her und geben so dem Musiker genug Spielraum, weitere Ideen damit zu verknüpfen, die dem Ganzen diese besondere Eigenständigkeit geben, die elektronische Musik der Bezeichnung „IDM“ zuordnen lässt. Beat gibt es durchgängig auf „redesine+“, allerdings keinen Einheitsbrei. Andrew Lagowski spielt gekonnt mit der Perkussion, die das Fundament seiner Musik ist arbeitet gerne mit metallisch klingenden Snares und Peaks, die dem ganzen diese ungewöhnliche, futuristische Note verleihen. Auf Gesang bzw Vocal-Samples wird fast komplett verzichtet. Stattdessen ist Distortion angesagt, wenn doch einmal ein Snippet eingang findet in die Klangwelt von „redesine+“. Insgesamt ein rundheraus herausragendes Album, bestens auch für Sammler geeignet, die sich an der streng limitierten Auflage von 300 Stück im aufwändigen Faltcover erfreuen dürfen.

Einst lediglich als Download im Eigenvertrieb erschienen, bringt das Label Zoharum nun das Werk “Redesine +” des Künstlers Lagowski auch als CD auf den Markt und fügt dem Silberling zudem Bonusstücke als Bereicherung hinzu.
Wer nun mit dem Namen nicht so wirklich etwas anfangen kann, dem sei gesagt, dass der Musiker schon bei vielen anderen Projekten wirkte. Zu den bekannteren zählen da unter anderem S.E.T.I., Legion und Lustmord.
“Redesine +” gleicht einem Gebräu aus Ambient und Techno, der Hörer wird daher mit allerlei elektronischen Klangwelten konfrontiert. Diese Mischung ergibt ein relativ lebendiges Album, welches aber dennoch viel Raum zum Chillen lässt.
Das Material ist zudem relativ eingängig ausgefallen, klingt mitunter gar etwas spacig angehaucht (diesbezüglich sollte man auf “They Follow You Everywhere” zurückgreifen).
Vom Label selbst wird “Redesine +” als ‘das beste Album überhaupt’ angepriesen. Dies schürt natürlich die Erwartungen, die aber eben nicht immer auch erfüllt werden. So auch in diesem Fall, wobei aber der Gesamteindruck trotzdem stark ist.
Mit den Aushängeschildern bei Zoharum kann sich “Redesine +” allerdings kaum messen. Dennoch beginnt man mit “Skylanes V.8″ unglaublich stark, ein Song mit prägender Umsetzung. Dieses hohe Niveau kann allerdings leider nicht gehalten werden, wenngleich weitere gute Darbietungen auf ihre Entfaltung warten.
Eine Änderung des Gesamteindrucks hätte man vielleicht mit einer anderen Songabfolge bewerkstelligen können, indem man “Skylanes V.8″ z.B. nicht gleich zu Beginn platziert hätte. Für einen permanenten Spannungsbogen wäre das jedenfalls vorteilhafter gewesen.
Nichtsdestotrotz strotzt “Redesine +” mit vorbildlicher Spieldauer und findet seinen Platz irgendwo in der Nähe von Aquavoice und Konsorten, weshalb auch eben diese Zielgruppe zugreifen sollte.

So ANDREW LAGOWSKI mit S.E.T.I. & LEGION überzeugt, ebenso sehr nervt “redesine+“, das zweite Album, das er rein unter seinem Nachnamen LAGOWSKI herausbringt, welches verquasten Dark Techno ohne Hand & Fuß bietet.
“redesine+” findet den Weg zum Licht (als CD im edle gestalteten Slim Digipack) über den polnischen Verlag ZOHARUM RECORDS, der ebenfalls die LEGION Wiederveröffentlichung „False Dawn“ (2012) realisierte.
Zusammengewürfelt definiert den inhaltlichen Kontext von LAGOWSKI‘s “redesine+” trefflichst, in dem vorrangig das Weltall in Kombination mit Phantasie dominiert. Im Endeffekt eine völlig zu vernachlässigende Komponente dieses 79minütigen Werkes, die aber einen konkreten Ausblick auf die zu vernehmende Musik gibt.
Dahinplätschernder Dark Techno ohne Konzept sagt ALLES über “redesine+” aus, wobei sich ANDREW LAGOWSKI wenig Mühe gab(?), das wie eine billige Resterampe rüberkommt. Mit Größen wie VIRGIL ENZINGER können die LAGOWSKI Kompositionen defacto NICHT mit, deren Strukturen konzept- bzw. ziellos auf ganzer Linie erscheinen – Schade! Irgendwie drängt sich der Eindruck auf, dass ANDREW LAGOWSKI für “redesine+” sämtliche Reste aus seinem Studio “zusammenfegte”, welche über zu wenig Gemeinsamkeiten verfügen, um ein rundes Album zu ergeben.
Handwerkliches Können ANDREW LAGOWSKI abzusprechen wäre fatal, aber “redesine+” Beifall zu spenden ebenfalls! Heißt, wer von ANDREW LAGOWSKI wirklich ALLES im Haus benötigt, greift beherzt zu und der Rest investiert sein Geld woanders – Punkt!

This new album from Andrew Lagowski marks the return, after more ambient-oriented projects, to territories admittedly related to 90s IDM and techno. So the classic form related to well known warp artist like Autechre or LFO resonate in the tracks of this album. Esthetically speaking, it’s not something new but, in this case, the important question is if the form is well constructed and enjoyable from the club perspective and the goal is achieved.
The album is divided in two parts: the first one is the proper ‘Redesine’ album where all tracks are constructed in an almost classical IDM mode: the juxtaposition of a complex dance beat, a bass line, a soundscape and a sort of loop in synch with the beat. From the lyric intro of ‘Skylanes V.8’ to the rhythm driven samples of ‘Binary Wave Rider’, from the warp-influenced tunes like ‘Carpenter V.9’ and ‘Urxeye’ to more techno oriented tracks like ‘They Follow You Everywhere (Vanilla Mix)’ or ‘Vocal Impulse Test’ this part is enjoyable as it’s carefully produced and it escapes the cliches of the genre.
The second part ‘+’ is the reissue bonus and is composed by four tracks: ‘Carpenter V.1’ constructed as a long synth introduction to a final part constructed upon a drum’n bass pattern. ‘SL6’ based upon a rhythmic synth line. ‘From Without V.13’ an almost synth pop track without vocals and ‘Raj Deep (3rd Level)’ revealing EBM influences.
Even if the first part is perhaps more catchy for the dance floor, the second is more courageous in search for a path untaken i.e, a personal musical form. Almost recommended for EAI fans and nice for everyone else.

Andrew Lagowski es uno de esos talentos desconocidos.
Este londinense con apellido polaco lleva modulando formas acústicas desde el año 1982, y editando trabajos desde el 87. Ha formado parte de numerosos proyectos de experimental turbio como es el caso de Silent Command, Nagamatzu, Legion o S.E.T.I. y ha colaborado con grandes maestros del dark ambient, como es el caso de Lustmord. Es una de esas personas que sabe que para amar la música es necesario comprenderla antes.
Lagowski nos ofrece una electrónica completamente estructurada, potente, medida con todo tipo de escrúpulos con el fin de crear verdaderos edificios acústicos de inquietante y sofisticada elegancia. Lo que hoy se desglosa es un trabajo realizado durante el año 2009 y publicado en formato de descarga por el propio Lagowski. Su título es “Redesine” y está compuesto por nueve canciones de base electro mínimal con claros paisajes ambient y aires de old school kraftwerkiana.
Todos estos aspectos son representativos de un movimiento que surgió en Gran Bretaña durante los dos primeros años de la década de los noventa y que recibe el nombre de IDM (Intelligent Dance Music), estilo que se ajusta como anillo al dedo con el realizado por Lagowski.
La experimentación con el sonido es una constante en “Redesine”. Posiblemente, quizá sea el elemento más destacado y representativo de todo el álbum. A él se le añade el gusto por las melodías analíticas y lineales que experimentan subidas de intensidad y una adición de pistas acompasadas. El resultado son temas perfectos para una pista de baile con perspectiva de convertirse en rave, aunque cierto es que la temática de cada tema experimenta un constante devenir, mutando su forma de forma sinuosa pero constante, por lo que lo que en un minuto nos encontramos es lo que tres minutos más tarde nos costaráLagowski – “Redesine +” recordar.
Sin embargo, una cosa está clara: es difícil escapar de los ritmos acompasados que gobiernan al disco casi en su totalidad. Su estilo hereda a la vez muchos rasgos de la música realizada por iconos del campo experimental de los ochenta como es el caso de Nurse With Wound o el dúo formado por Chris Carter y Cossey Fanny Tuti tras la descomposición de Throbbing Gristle.
Sorprende y se agradece la logradísima producción del disco. Una ecualización muy estudiada que nos regala una limpieza de sonido más que gratificante. El sello Zoharum decidió el año pasado reeditar este magnífico disco implementándole cuatro cortes que se quedaron fuera de la primera edición, rebautizándolo por esta razón con el nombre de “Redesine+”.
La presentación del disco está muy acorde con el contenido del mismo. La portada nos ofrece en su imagen una cuadrícula grisácea sobre la que un verde claro define una forma geométrica. El formato elegido ha sido en esta ocasión el digipack de cartón puro, sin ningún tipo de soporte de plástico.
Esta dedición ha sido limitada a 300 copias, por lo que es posible que dentro de poco empiecen a escasear dentro del catálogo de la discográfica polaca.

Nowa Muzyka:
Nostalgiczna podróż do czasów, kiedy kanony nowej elektroniki wyznaczała seria płyt z cyklu „Arificial Intelligence”.
Ten brytyjski producent znany jest przede wszystkim z tworzenia lodowatego ambientu. W pierwszej połowie lat 90. miał jednak epizod z bardziej rytmiczna elektroniką. Opublikowane wtedy albumy „Wired Science” i „Prismatic” oraz seria trzech dwunastocalówek dla wytwórni GPR okazały się świadectwem jego fascynacji muzyką electro, techno i IDM. Do estetyk tych Lagowski powrócił dopiero po wielu latach – na wydanym początkowo tylko w cyfrowym formacie zestawie „Redesine”. Dzisiaj nagrania te (plus cztery bonusy) ukazują się po raz pierwszy na płycie kompaktowej – i to dzięki polskiej wytwórni Zoharum.
Mimo, że kompozycje z kolekcji powstawały w latach 2007 – 2009 brzmią one dokładnie tak, jakby narodziły się co najmniej półtorej dekady wcześniej. Lagowski sięga bowiem znowu po retro-futurystyczne techno – takie, jakim postrzegali je pionierzy gatunku z Wielkiej Brytanii na początku lat 90. Co to oznacza w praktyce? Przede wszystkim większość z umieszczonych na płycie nagrań oparta jest na połamanych rytmach – podobnie niczym wczesne dokonania The Black Doga czy Aphex Twina. Zasadniej byłoby więc może nazwać tę muzykę IDM-em – pozostałe elementy aranżacji wskazują jednak, że jej źródła biją jednak w twórczości Juana Atkinsa czy Carla Craiga.
Lagowski nie byłby sobą, gdyby nie podrasował tych brzmień na własną modłę. A wiadomo przecież, że w latach 80. tworzył eksperymentalny projekt Nagamatzu, w którym nowofalowa elektronika mieszała się z preparowanym industrialem. Nic więc dziwnego, że w „Skylanes v.8” dostajemy post-punkowy pochód chmurnego basu, „Fehenalol v.4” eksploduje metalicznymi perkusjonaliami, a „Urxeye” uwodzi mrocznym pasażem zimnych syntezatorów. „WM32c_07” to zaskakująco świeżo brzmiące wspomnienie funkowych preperacji dokonywanych w tamtych czasach przez wykonawców skupionych wokół sceny post-industrialnej – 400 Blows, Nocturnal Emissions czy naturalnie Cabaret Voltaire. Z dokonaniami tego ostatniego wykonawcy kojarzy się również „From Without v.3” – dynamiczne electro, łączące chłód muzyki z Sheffield z soundtrackowym klimatem nagrań z Detroit.
Osobny rozdział na płycie tworzą eksperymenty z formułą elektronicznego dubu. Ich korzenie sięgają z jednej strony twórczości Richarda H. Kirka, a z drugiej – wczesnych realizacji duetu The Orb. „They Follow You Eeverywhere (Vanilla Mix)” i „SL6” to niemal modelowe przykłady grania takiej muzyki na początku lat 90. – rozpisane na gęstą rytmikę, masywną pulsację basu i kosmiczne klawisze. Nieco inaczej ma się sprawa z „Carpenter v. 9” i „Carpenter v. 1” – bo w obu tych przypadkach pojawia się drum’n’bassowa galopada, uzupełniona ambientową elektroniką. Podobne pomysły trafiały się jednak również kiedyś na płytach Alexa Pattersona i jego załogi – choćby na „Orblivionie”.
„Vocal Impulse Test” i „Binary Wave Trider” odwołują się z kolei do dokonań producentów z kompletnie już dziś zapomnianej wytwórni Planet Dog w rodzaju Eat Static czy Timeshard. Stąd z jednej strony mamy tu plemienne bębny i dubowe basy – a z drugiej hinduskie melodie i trance’owe syntezatory. Trzeba jednak przyznać, że ta estetyka akurat wyjątkowo szybko osunęła się w stronę kiczu – i słychać to również w tych kompozycjach.
Generalnie rzecz biorąc, „Redesine+” powinno się spodobać wszystkim, których gust ukształtowały pierwsze kompilacje z wytwórni Warp pod pamiętnym hasłem „Artificial Intelligence”. Jeśli ktoś tęskni za takimi brzmieniami – te trzynaście nagrań Lagowskiego przypomną mu z powodzeniem arkadyjskie czasy nowej elektroniki. Zresztą wystarczy zerknąć na samą okładkę – toż to oldskulowy futuryzm najwyższej próby. Co ciekawe – dziś takie wczesne techno, electro i IDM znów są w modzie. Zoharum trafił więc z tą reedycja idealnie w swój czas.

„redesine+” jest pierwszym fizycznym krążkiem Lagowskiego pod własnym nazwiskiem po wydanym w 2006 roku przez włoską oficynę Ars Benovela Mater albumie “Temporary Distractions”. Oczywiście w międzyczasie Andrew nie próżnował, chłodził nas w S.E.T.I. i odnawiał stare nagrania Legion i Nagamatzu. “Redesine” ukazał się wcześniej tylko na bandcampie, recenzowana wersja z plusem posiada bonusowe utwory i nowe poprawione brzmienie autorstwa Łukasza Miernika.
„redesine+” zawiera niespełna 80 minut nostalgicznego powrotu do Intelligent Dance Music i techno z lat 90-tych. Nie jestem znawcą tego gatunku, choć kojarzę takie granie z cyfrowym brzmieniem, które promowała wówczas londyńska wytwórnia Warp Records.
Retro techno Lagowskiego sprawia mi dużą frajdę. Lagowski przez 13 kompozycji atakuje słuchacza inteligentnymi różnorodnymi rytmami i całym bogactwem przeróżnych sampli. Zawsze szybko się nudziłem przy takich dźwiękach, tutaj przyjemnie się nimi bawię. Słuchać jest duże doświadczenia muzyka i odwagę w mieszaniu stylów. Nie trawię np. dubu, ale gdy słucham przyjemnie bujające „vocal impulse test” i jedenasty numer „SL6” zaczynam na niego spoglądać z większym entuzjazmem. Nie jestem także fanem basowych dudnień, ale tutaj zupełnie mi one zupełnie nie przeszkadzają. Nie ukrywam, że lubię takie zaskoczenia. Najważniejsze jest dla mnie, że nie czuję przesytu żadnego z elementów, wszystko jest odpowiednio ze smakiem dobrane i dopieszczone. Różnorodność i przyjemny futurystycznym zimny klimat to główne atuty „redesine+”.
Dla kogo jest ta płyta? Myślę, że szczególnie powinna się spodobać fanom nagrań z wczesnej działalność Warp Records. Jestem fanem Kraftwer i wydaje mi się, że ich słuchacze także powinni być zadowoleni. Jestem pewny, że każdy entuzjasta cyfrowych brzmień znajdzie tutaj coś dla siebie. Polecam do słuchania podczas dalekich podróży samochodem. Świetna robota.

Only Good Music:
Świat IDM, techno z lat 90-tych zeszłego stulecia to rewiry muzyki, w które nigdy dobrowolnie się nie zapuszczałem. Ten kierunek mnie nie pociągał, szybko nudził, odstraszał swoją formą. Po latach przyszło mi zmierzyć się z wizją takiej muzyki, której autorem jest Andrew Lagowski i wiecie co? Jestem pozytywnie zaskoczony!
Muzyka na “Redefine+” nie przynosi zawrotnego tempa, wręcz przeciwnie: potrafi transowo zwalniać i zapętlać się. Jest obsesyjna, świdrująca w uszach, rzadko stojąca w miejscu. W sensie technicznym jest dopracowana i arcyzwięzła. Rolę motywu przewodniego pełni tu nawet akord lub ugrupowanie rytmiczne. Gęstość kompozycji podnosi dodatkowo bogactwo sampli i bitów.
Mógłbym oczywiście zarzucić Twórcy pewną afektację (by nie rzecz sztuczność), czy rozbijanie formy utworu kontrastami tempa i dynamiki. Na szczęście “Redesine+” nie jest tylko zbiorem ładnie dobranych, precyzyjnych rozwiązań rytmicznych. Lagowski wzbogaca je interesującymi plamami ambientu, melodią, abstrakcją i improwizacją. Te “nierytmizowane” elementy najbardziej zainteresowały mnie w tym albumie. Zidywidualizowane elementy języka muzyki Lagowskiego pozwalają mu wychodzić poza schematy rytmiczne i metryczne. Są to liczne zespoły dźwiękowe nie mające konstruktywnego znaczenia dla danej kompozycji jako całości, ale wzorem melodii melizmatycznej ozdabiają niektóre jej skrawki. Może to być ambientowe pasmo, wyraźnie przebijająca się melodia, pulsujący bas (np. “carpenter v.9”), czy zimo falowy motyw (np. “from without v.13”).
Andrew Lagowski stworzył własną, niepowtarzalną atmosferę brzmienia i ekspresji, niezależnie od metamorfoz swojego języka dźwiękowego, które stosuje w różnych projektach pozostaje sobą. “Redesine+” jest tylko jedną z odsłon wizji Lagowskiego, może trochę nostalgiczną, ale godną uwagi.

Teraz będzie o techno, ale proszę się nie bać, bo z góry uprzedzam, że nie ma czego. Andrew Lagowski pod różnymi nazwami tworzy mniej lub bardziej rytmiczną elektronikę od ponad 30 lat i niektórzy z was pewnie mieli już szansę zetknąć się z jego twórczością. Dodajmy do tego fakt, że przez pewien czas współpracował on z Lustmord i chyba jasnym staje się fakt, że będziemy mieć tutaj do czynienia z muzyką nieco bardziej ambitną niż soundtrack do jazdy wysłużonym BMW dookoła wiejskiej dyskoteki w piątkowy wieczór. Tak w istocie jest, bo muzykę zawartą na tej płycie ciężko jednoznacznie sklasyfikować. Owszem, słychać tu wyraźne echa muzyki techno z lat 90, ale są to rejony acid techno, post-techno i IDM czyli muzyki wbrew pozorom niezbyt tanecznej i imprezowej, ale Lagowski łączy te wszystkie retro dźwięki, breakbeaty i basowe dudnienie rodem z lat 90 z różnymi ambientowymi teksturami co daje bardzo ciekawy efekt. Płyta ma prawie 80 minut, ale każdy z 13 utworów jest inny. Raz jest to chłodne przestrzenne tło, innym razem mam wrażenie, że słyszę Tangerine Dream z najlepszego okresu, który doprawiono połamanymi rytmami. Zróżnicowany jest też klimat poszczególnych numerów. Jedne są stosunkowo melodyjne i przebojowe, inne mroczne i niepokojące, a jeszcze inne oparte głównie na agresywnym, transowym rytmie bez większych ozdobników, ale żaden z elementów nie występuje tu w nadmiarze i mimo długiego czasu trwania nie stwierdziłem u siebie objawów znużenia. Nie będę udawał, że jestem znawcą szeroko pojętej muzyki techno, ale myślę, że nie trzeba takowym być żeby docenić klasę redesine+. Tego po prostu świetnie się słucha, więc gorąco polecam zarówno tym bardziej otwartym jak i tym, którzy na dźwięk słów muzyka techno spieprzają gdzie pieprz rośnie lub krzywią się jak alternatywnie piękne panie w kolejnym odcinku The Trolling Of Wannabe Pornstars. Dla mnie bomba.

Mroczna Strefa / Puszka Pandory:
Twórczość Andrew Lagowski’ego jest mi znana o tyle, że słyszałem nie tak łatwe w odbiorze nagrania jego projektu LEGION i otarłem się o ambientowe dźwięki S.E.T.I. Solowej produkcji z 2006 roku pod tytułem „Temporary Distractions” nie miałem okazji poznać, a to chyba za sprawą tego, że w takie klimaty bardzo rzadko się zanurzam. Nie ukrywam, że bitowe, wywodzące się z techno i electro dźwięki mnie nie pociągają i pojedyncze przypadki tylko potwierdzają tę regułę. LAGOWSKI to właśnie nawiązanie do starego, tego bardziej podziemnego techno czy jak kto woli – do post-techno. Nie tego tanecznego, lecz na pewno rytmicznego, opartego na transowych motywach, bezdusznych bitach i wysokim poziomie odhumanizowania. Nie uważam się więc za eksperta w tej dziedzinie, choć liznąłem oczywiście na przykład trance, drum ‘n bass i rave i udało mi się dostrzec, że „Redesine+”, czyli pierwszy materiał pod tym szyldem angielskiego twórcy od 7 lat, to rodzaj przekroju przez elektronikę lat 90-ych i w mniejszej części – do lat 80-ych. Tu przenikają się mechaniczne brzmienia wywodzące się w prostej linii od KRAFTWERK, minimalistyczne plamy dźwiękowe schowane pod pierwszoplanową rytmiką, junglowe bity, elementy dubu i ambientu, drum ‘n bassowe pochody, nawiązujące do klasyków elektroniki motywy przewodnie, a nawet rzeczy w mniejszym lub większym stopniu nawiązujące do industrialu, post-industrialu i cold wave. Jeśli miałbym tutaj przytaczać jakieś nazwy, które faktycznie kojarzą mi się przy przesłuchaniu „Redesine+”, to będą to APHEX TWIN, CABARET VOLTAIRE i THE ORB. Nie jestem jednak w stanie jakoś bardziej przybliżyć tych dźwięków, które wywodzą się bardziej z kręgów post-techno, ale jak na moje ucho bardzo wyczulone w negatywny sposób na te wszystkie typowe dla komercyjnego czy dance’owego brzmienia typu „łup-łup-łup”, „bum-cyk-bum-cyk” LAGOWSKI różnicuje i łamie rytmikę, nie epatuje przez cały czas zbasowanymi walnięciami i umiejętnie łączy ze sobą klasycznie elektroniczny, futurystyczny sound z wynalazkami lat 90-ych, choć dla mnie około 80-minutowa dawka takich dźwięków to stanowczo zbyt wiele.

Darkroomrituals / Maeror:
На своем новом альбоме Эндрю Лаговски (чьи творческие интересы распределены от экспериментальной электроники в стилистике суровых девяностых, реализованных проектами «Legion» и «Nagamatzu», до холодного, как вечная мерзлота или безжизненный космос дарк эмбиента «S.E.T.I») занимается ревизией техно-музыки, вспоминая, с чего все начиналось, с чем все соседствовало и к чему все пришло. При этом у него свой, достаточно оригинальный, взгляд на то, как техно должно звучать на самом деле. «Redesine+» в своей основе имеет многочисленные вариации на тему непрерывно-монотонных, машинных ритмов, не дотягивающих, как правило, до банальной клубной долбежки, но вместо этого пробуждающих какие-то скрытые импульсы в душе. Те самые аналоговые и цифровые импульсы, предвестники футуристической компьютерной эры (и несущие отзвуки восьмибитных игровых саундтреков), которые в свое время заставили биться «Kraftwerk», дав старт как детройтскому рейв-бунту «Underground Resistance», минималистическому снобизму нулевых и безудержному биту IDM-сцены. Собственно, Лаговски использовал здесь все из перечисленного и много чего еще, отчего «Redesine+» выглядит самой грамотно составленной энциклопедией техно – и сам в эту виртуальную энциклопедию способен с достоинством вписаться. Прямой, как автобан, ритм и его многочисленные сбивки, шепотки цифровой крошки, синусоиды и волны обезжизненно-лаконичного саунда как символы электронной жизни, не нуждающейся в участии человека, аккуратные и лаконичные мелодии, когда откровенно чуждые, а когда вполне себе дружелюбные в своей лиричности, пусть и скованной машинной статикой. На протяжении семидесяти с лишним минут можно (и нужно) вспомнить и мозгодробительные миксы Джеффа Миллса, и безумные выходки Ричарда Джеймса времен «Classics», также особую ностальгию наверняка у многих вызовут почти что брейкдансовые вариации, быстро мутирующие в нагромождение сломанных ритмов, хранящих, тем не менее, дух истинной, «классической» электроники. Одним словом, «Redesine+» – очень разносторонний альбом, вроде бы и «несовременный», но и не содержащий пыльных горстей нафталина; альбом настоящего фаната и уверенного знатока, который и о многом расскажет, и покажет что-то новенькое и интересное. Три дня на репите, это ведь реально постараться надо.

Vero e proprio decano della musica elettronica, l’inglese Andrew Lagowski iniziava nel lontano 1982 a dar vita alle proprie pionieristiche sperimentazioni, dopo essere stato un batterista ispirato proprio dalle ritmiche più ‘meccaniche’. L’esordio nel 1988 con la cassetta “Nadir”, per una discografia ad oggi non così cospicua quanto si potrebbe immaginare. La polacca Zoharum aveva già dato asilo al musicista britannico, segnatamente per la ristampa di “False Dawn” del suo progetto Legion (cui si sommano altri act che lo hanno visto protagonista, fra cui Terror Against Terror, Isolrubin BK, S.E.T.I. e Nagamatzu, oltre alle molte collaborazioni, anche con nomi di peso quali il fondamentale Lustmord e gli eccelsi Geomatic), ed ora si premura di stampare nel formato fisico – con confezione ecopack a sei pannelli – uno dei lavori rilasciati in download da Andrew attraverso il proprio sito. Parliamo di “Redesine” del 2009, qui rimasterizzato, proposto con un nuovo artwork e corroborato da quattro tracce bonus: uno dei molti lavori in cui ciò che il Nostro definisce come ‘dark techno & atmospheres’ vive sull’onda di un groove ritmico mai eccessivo, ma sempre ben presente. In realtà il suono di Lagowski, pur nei suoi chiari tratti danceable, ricorda una techno atavica (non certo quella vuota e ‘dritta’ dei 90s) che sposa gli umori più primordiali della dark-electro, ed esserci stato per davvero all’epoca garantisce al buon Andrew pieno diritto a suonare così retrò, sia negli schemi che nelle scelte sonore. Senza dubbio c’è chi avrà preferito un disco come “Ashita” del ’97, molto più riflessivo ed atmosferico, ma Lagowski è essenzialmente un act più fisico in cui le fredde e notturne tessiture ipnotizzano con ossessività, per poi incalzare con svolte ritmiche in crescendo. Qualche sparuto sample vocale fa la sua parte qua e là (“Urxeye”, “Vocal Impulse Test”), col meglio offerto dalla classe di “They Follow You Everywhere (Vanilla Mix)” e dai raffinati ricami di “Carpenter V.9”. Bene le tracce bonus, in linea col resto del materiale ma foriere di ritmi più accesi, sempre nel pieno controllo di un orchestratore che bada all’atmosfera evitando di eccedere. Per chi ama l’elettronica pionieristica degli 80s (specialmente la prima metà della storica decade), Lagowski rappresenterà sempre una certezza. Ristampa nel formato fisico più che meritata, limitata a 300 esemplari.