PL
EN
zoh_070 Kup 2CD / Kup Digital Sample
Numer katalogowy

ZOHAR 070-2

Data premiery

24/05/2014

Formaty

2CD |

1000SCHOEN / AB INTRA

Split

Split dwóch projektów na dwóch krążkach CD. Dronowo ambientowe struktury zestawione na przeciwległych biegunach niczym woda i ogień, ziemia i powietrze. Akustyczna muzyka 1000SCHOEN, stworzona w duchu idei wykorzystywania wyłącznie naturalnych źródeł dźwięku i elektroniczno-soniczne kompozycje zarejestrowane przez AB INTRA, mimo wielu różnic, doskonale uzupełniają się na tym wydawnictwie. W czterech odsłonach poznajemy kolejno różne barwy, odcienie, brzmienia ambientowej muzyki.
Niniejszy split objętością mógłby zapełnić dwie osobne publikacje tychże projektów. Jednak zyskują one zupełnie inne znaczenie właśnie w takim zestawieniu, w cyklu zmienności nastrojów, budowania napięcia i refleksji. Dzięki temu otrzymujemy unikatowy album, rzadko spotykany na tej scenie.
Współpraca obu artystów nie zamknęła się wyłącznie w warstwie dźwiękowej. Radek Kamiński (AB INTRA) i Helge S.Moune (1000SCHOEN) poza działalnością muzyczną, zajmują się również malarstwem. Toteż specjalnie na potrzeby tego albumu przygotowali po jednym z własnych obrazów na okładkę tak, że ma on dwa alternatywne fronty.
Płyta jest zapakowana w rozkładaną okładkę typu mini-winyl.
Nakład limitowany do 400 kopii

PREZENTACJA_OTWARTA_1000

Tracklista

CD1
earth
1000SCHOEN
CERBO UNIVERSE
DEAD SHADOW
WHEN THE SHADOW FALLS
air
AB INTRA
ENTELECHEIA I
ENTELECHEIA II
ENTELECHEIA III
ENTELECHEIA IV

CD2
water
AB INTRA
ENTELECHEIA V
fire
1000SCHOEN
TURNANTA STALO

Recenzje

Santa Sangre:
The four elements are struggling on two CDs which are the result of a joint venture between 1000Schoen, one third of the legendary Maeror Tri, and Ab Intra, a project by Radek Kaminski, one of the most talented representatives of not just the Polish ambient scene. But since conceptually air, earth, fire and water all receive their time here, you can simply describe this split as a duel between the latter two forces of Nature.
Helge Moune presents three compositions on the first disc. Balancing between light and darkness, as if suspended between another transient from one form of existence to another. The German, in addition to standard ambient generating equipment uses natural, material sound sources. The first composition, “Cerbo Universe,” is good, but with time becomes a little tedious, the next two however are indeed top league – “Dead Shadow”, filled with a rhythmic sequence, with an amazing guitar part, stoking with emotions ready to explode at any moment. This is the specific type of ambient music, which instead of soothing or lulling to sleep makes that something pulses inside the listener, forces them to walk around restlessly from one corner to another and start to wonder how they can safely relieve the successively growing tension. “When The Shadow Falls” is probably based on the processed sound of strings or guitar. This composition bears a specifically cynical taste; it’s a bit like a curse drawled through clenched teeth. Or watching with wild satisfaction as someone whose achievements you’ve always been jealous of, lose their dignity. Such strange and somewhat absurd feelings are raised when I listen to 1000Schoen’s segment of the split. A quite restrained segment after all, not punching you in the face straightforward. The calm before the storm.
And you don’t have to wait long for it. After the first few seconds of “Entelecheia I” the listener is blown away by an aural maelstrom in such a way that they lose contact with any external factors. In contrast to the subdued, “watery” 1000Schoen, Ab Intra is a fire tempest. Where Helge whispers into the ear, Radek Kaminski yells in such a way that he rips the skin from the body. Dark ambient, very atmospheric, served in almost noise aesthetics. This doesn’t happen very often. In a review of “Supremus” I referred to Tim Hecker and I still maintain this comparison – I sense some spiritual understanding between the already recognized musician from Canada and our guy who has all the ambient world at his feet. “Entelecheia II” is the strongest part of this release, and perhaps the most powerful thing ever signed with the name of Ab Intra. It’s like an endless vortex that sucks in all human feeling, leaving the surface of the Earth filled with empty shells of bones and bodies roaming aimlessly and endlessly. All the love, hate, fear and euphoria are drawn, chewed and spat in the face of the listener, with all the power of a responsible entity . It reminds me of a quote from Dan Simmons’ “The Hollow Man”: “Jeremy Bremen did not see the sun rise in front of him. His hearing dimmed to nothing. The messages of fear and fatigue from his body failed to register; the increasing pressure on the trigger became a distant, forgotten thing. He concentrated with enough force to move objects, to pulverize bricks, to halt birds in their flight. For that briefest of milliseconds he had the choice of wavefront or particle, the choice of which existence he would embrace. The world screamed at him in five billion pain-filled voices demanding to be heard, five billion lost children waiting to be held, and he opened himself wide enough to hold all of them.” I feel it while dealing with “Entelecheia II”. It’s interesting that Radek uses synthetic sound only, as opposed to 1000Schoen, without resorting to instruments from the “outside” or to field recordings. Two different approaches to ambient, both very good. “III” is a bit calmer, while “Entelecheia IV” strikes again suddenly and without anaesthesia. The track is so powerful that one time my CD player simply refused to play it and shut itself down.
I have a small problem with the second disc where both artists placed one more composition each. No matter from which angle I look at the tracks, they seem to me the least interesting of all. I wouldn’t call them rejects as they’re still good, but at the same time I think that the release could go without them while losing nothing on its quality. It doesn’t change the fact that it’s still a duel of very high quality and … one that ends in a draw, with a small indication towards the side of Ab Intra. Few releases have been able to bedevil me so much recently.

Vital Weekly:
1000Schoen recently had a new double CD on Nitkie and here is another double CD, but a shared one with Ab Intra. The latter is from Poland and here they tackle the four elements. 1000Schoen does earth and fire and Ab Intra water and air. For whatever reason earth and air lead to no more than one track, but the others do. Also earth and air are on one CD and water and fire on the other. That’s nice, but I think not without risk. I played this and noted that both projects sound, more or less alike. Ambient, drones, atmospheric. The differences are in the details it seems. Both use a lot of electronics, but it seems that Ab Intra is all about electronics, modular synthesizers, soft synth or whatever and 1000schoen is more about treating acoustic sounds with electronics, and working with ringing and singing overtones. In ‚Turnanta Stalo’ this leads to a bit of heavy percussion, and nice overtones. It’s surely the most ‚different’ piece of the lot. What can be noted that both 1000schoen and Ab Intra they both have a very rich sound pallet. You might even say this is quite loud. This is something I also quite enjoyed from this release. I wish water and fire were a bit longer and beyond the thirty-four minutes they now are. This is some very excellent piece of drone music.

Heathen Harvest
I will admit to having a soft spot for split releases such as these. Biosphere and Deathprod, for example, have traditionally represented this format quite well through numerous releases including Nordheim Transformed and, more recently, Stator on the infamous Touch imprint, so I was well intrigued to uncover the mysteries behind the two artists featured on this double-disc release from Poland’s most prolific experimental label, Zoharum.
1000schøen has been Helge S. Moune’s solo project since 1998, and prior to this he was a member of German ambient/noise trio Maeror Tri, who recently received some postmortem support from our own Kate MacDonald with a review of their Mort aux vaches album. Here, Moune contributes four tracks that total fifty-seven minutes of varying degrees of drone, rhythm, and ambience.
Ab Intra is the vehicle for Radek Kamiński’s solo work, where he has spent virtually his entire career on Zoharum with a handful of releases since 2006. Ab Intra’s sound veers more towards a striking, multi-chord formation, and here treats us to five split movements of a single thematic composition.
The beauty of these split releases is that one never knows if they were composed in tandem with one another, or if the artists worked completely independently on mutually agreed-upon themes. Here, the tracks are grouped under the four classical elements: earth, air, water, fire. 1000schøen tackles earth and fire while Ab Intra splits his ‘Entelecheia‘ across air and water.
Entelechia is a word coined by Aristotle in his Physics that refers to both the action of being at work and the action of being at the end of work, or its completeness. This was how he opted to try and define the concept of motion as a kind of dual-natured approach linking the actuality and potentiality of a thing. Similarly, Ab Intra may be working on an approach to link air and water through a motion of his own definition.
I struggle to call Ab Intra’s pieces here ambient music, especially as one plays it at a louder volume (and please, don’t call it ‘power’ anything). There is enough distortion and feedback to challenge one’s expectations of such elemental music, and it succeeds on a multitude of levels that will reward on repeated listens.
1000schøen’s approach contrasts satisfyingly with Ab Intra’s. His world is filled with the ritual edge of percussion, the diligence of drone, and the layering of acoustic instrumentation. In some ways, this is a more palpable approach to the thematic elements of earth and fire, as both conjure up images of might, mystery, and majesty. The sounds are primal, lo-fi, and intermittently guttural. Low frequencies permeate the sound floor, punctured by percussive elements that grow in intensity.
This is a highly successful split release with both artists in top form, indirectly feeding off each other’s energy and methodology. For me, the true test of a successful split release is to try to imagine one artist’s contribution existing without the other’s alongside it. In this particular case, both 1000schøen and Ab Intra’s contributions are wholly strengthened by one another.

Necroweb:
Vorhang auf für ein wahres Meisterwerk. Die Rede ist von vorliegender Zusammenarbeit der beiden Projekte 1000SCHOEN und AB INTRA, die diese umfangreiche Arbeit in die vier Abschnitte der Elemente Luft, Feuer, Wasser und Erde unterteilten. Das musikalsiche Fundament beruht dabei auf Strukturen des Drone- und Dark Ambient, was hier in einer überragenden Fusion dargeboten wird, welches sich alsbald in einem hypnotischen Klangmuster offenbart- Wahnsinn! Wer einmal in dieser Welt gestrandet ist, der will jene auch garantiert nicht wieder verlassen. Will bedeuten, dass sämtliche Vertonungen eine unwiderstehliche Sogwirkung offenbaren, da alles einem einzigen Guss gleicht und anderseits auch völlig für sich alleine stehen kann.
Was die beiden Musiker hier kredenzt haben, gleicht einer musikalischen Höchstleistung, punktet man doch bereits schon mit dem Opener, was Atmosphäre betrifft. Resultieren tut dies in totaler Vereinnahmung und entsprechendem Kopfkino, jegliche Momente um sich herum verkommen zum Nebensächlichen. Dabei beruht die Erschaffung der Stücke auf unterschiedlichen Arbeitsweisen. So ist das Schaffen bei 1000Schoen auf rein natürlicher Basis, während man bei Ab Intra eher den elektronischen Weg eingeschlagen hat. Diese Fusion verfehlt hier keinesfalls ihre Wirkung und zeigt eine Qualität auf, in dessen Nähe eine Vielzahl anderer Musiker nicht einmal ansatzweise heranreichen. Dieses Niveau wird locker gehalten, nicht nur qualitativ, auch quantitativ gibt man sich absolut vorbildlich.
Verantwortlich für diese Veröffentlichung ist die Manufaktur Zoharum und wer ein Werk von höchster Güte sucht, der darf sich dieses schicke Digipak natürlich schleunigst zulegen. Selbstverständlich auch in limitierter Auflage ausgelegt, zählt dieses Tondokument für mich schon jetzt zu den Top 10 von 2014 und Individuen mit Hang zu finsteren Klängen ist ein musikalischer Orgasmus garantiert- meine absolute Empfehlung für ein grandioses Ausnahme-Album!

Lux Atenea:
Este glorioso álbum es Alquimia y Mística llevada al universo musical de la escena dark-ambient y experimental con drones. Además, de nuevo 1000schoen vuelve a ser destacado protagonista en Lux Atenea Webzine tras la presentación de este extraordinario álbum, compartido con Ab Intra, que ha sido publicado el pasado mes de mayo a través del prestigioso sello discográfico polaco ZOHARUM. Una preciosa edición que viene engalanada con dos portadas, una creada por Radek Kamiński (Ab Intra) y otra por Helge S.Moune (1000schoen), con una estética basada en un centro simbólico cuyo trasfondo varía de una viva definición abstracta de fuerte impacto visual, a otro donde predomina el elemento acuoso recreado en una gran variedad de tonalidades azules. Densidad y rigidez frente a lo líquido y adaptable, y que son vistas como dos caras de una misma moneda cuya esencia alquímica es más que evidente. Cuatro elementos inexorablemente unidos al universo místico (tierra, aire, agua y fuego) cuyas diversas combinaciones crean la realidad en la que vivimos, poniendo las bases fundamentales de este mundo cuya característica principal es el constante cambio, y esa transformación constante llevada al universo musical de la mano de Radek Kamiński (Ab Intra) y Helge S. Moune (1000schoen) llevará a los melómanos lectores de Lux Atenea Webzine a disfrutar de este virtuoso álbum vertebrado por nueve excepcionales temas divididos en cuatro secciones en este doble CD: Tierra, Aire, Agua y Fuego. Genialidad y talento reflejados en cada composición hasta llevar a este magno trabajo musical a la vanguardia en esta segunda década del siglo XXI. Una brillantez que se presentará en su máxima definición sonora durante su audición desde el tema “Cerbo Universe” con el que iniciaremos nuestra entrada en el elemento Tierra de la mano de 1000schoen. “Cerbo Universe” es una composición intensa y con un fuerte carácter sonoro donde la música experimental encuentra su entorno musical más idóneo a la hora de recrear este estado de la materia marcado por el sonido. Un sonido que encuentra también en el elemento Tierra su medio de transmisión ideal para difundirse, como así ha quedado reflejado en los ecos, en las percusiones, y en los sonidos metálicos que caracterizan a este tema. Música experimental que evolucionará hacia pasajes sonoros limítrofes con lo ritual y que, en “Dead Shadow”, se reconfigurarán hacia paisajes melódicos de influencia ambient que rápidamente quedarán sometidos ante el enérgico impulso de la música experimental, hasta que “When The Shadow Falls” nos hipnotice con esta mántrica composición donde los drones quedan asentados como solemnes columnas en las que apoyar toda esta estructura musical.
A continuación, será Ab Intra el encargado de guiarnos a través de la grandiosa composición “Entelecheia” dividida en cinco partes, cuatro partes para dar vida al elemento Aire y una quinta en el segundo CD englobando el elemento Agua. La inestabilidad que provoca el movimiento constante ha sido fielmente recreado en “Entelecheia I” para luego reordenarse un poco melódicamente en “Entelecheia II”, dando lugar a complejas estructuras de una belleza tal que re-escuchar este excelso tema varias veces es inevitable. Un exquisito placer que, en “Entelecheia III”, se volverá más barroco, más decorado, más vistoso y seductor en su primer impacto mental para luego embrujarnos con “Entelecheia IV” y sus rupturas sonoras interiores que irán desapareciendo poco a poco para cerrar este primer CD del álbum. Posteriormente, “Entelecheia V” nos abrirá las puertas sensoriales del segundo CD, estimulando nuestra mente con nuevas muestras de ingenio musical en la composición hasta convertir el elemento Agua en un continuo sonoro formado por una sucesión de oleadas cuya incansable vitalidad acercará a esta composición casi hasta la frontera del noise, pero sin tocarla en ningún momento. Finalmente, será 1000schoen el encargado de clausurar este ilustre trabajo musical con el tema “Turnanta Stalo”, una auténtica delicatesen musical como único y exclusivo protagonista sonoro del elemento Fuego. Potencia y poder desatados para apoderarse de todo aquello que pueda quedar al alcance dentro de su área de influencia. Sin duda alguna, un intenso final para este grandioso álbum compartido (split release) de 1000schoen y Ab Intra. Una obra musical apolínea de ígneo espíritu creativo. ¡¡¡Disfrútenlo!!!

Dark Entries:
1000schoen en Ab Intra zijn projecten met een lange staat van dienst. Bij ondergetekende doet vooral 1000schoen enkele klokjes donderen: de man is befaamd omwille van zijn hypnotiserende liveshows, gelaagde en knap evoluerende drones en mooie visuals. Hij heeft er dan ook een lange voorgeschiedenis opzitten met Maeror Tri en deze ervaring en vakmanschap is ook ditmaal weer duidelijk voelbaar. Ab Intra kende ik persoonlijk minder goed maar Radoslaw Kaminski blijkt ook lid te zijn van de mij persoonlijke bekende martial industrial act Across the rubicon. Solo maakt hij klassieke dark ambient waarin de drone een belangrijke rol speelt. Zijn eerste release zag het levenslicht in 2006.
Wat voor ons ligt, is een conceptalbum rond de vier elementen. De projecten werken elk een antipode uit. Zo mag 1000schoen de aarde interpreteren terwijl Ab intra zichzelf auditief baadt. Het vuur legt zichzelf aan de schenen van Ab Intra en de rest kunt u vermoedelijk zelf aanvullen.
De totale muzikale output omvat twee blinkende schijfjes. Interessant hierbij is dat men er hierbij niet gekozen heeft om elk een cd te vullen maar dat 1000schoen en Ab Intra telkens afwisselen per blok muziek. Zo gaan ze een muzikale dialoog aan die het geheel verheft boven de traditionele split-om-kosten-te-delen. Het ontwerp is zo gemaakt dat de (mooie) hoes twee voorkanten heeft. U mag dus zelf kiezen met welk element u begint, al geeft de nummering van de tracks van Ab Intra wel een suggestie van volgorde . Omdat we graag beginnen met de voeten op de grond kiezen wij alvast voor de aarde.
Met Cerbo universe, Dead shadow en When the shadow falls kiest 1000schoen voor lange uitgerekte drones die er als vanouds in slagen je helemaal mee te slepen in een andere wereld. When the shadow falls verdient een bijzondere pluim voor het contemplatieve karakter dat wordt opgewekt door de zang en de verlaagde sitarachtige klanken die de repetitieve basis vormen. De tracks zijn wel bijzonder lang. In de sfeer raken is geen probleem, maar tijdens enkele beluisteringen was ik jammer genoeg ook weer uit de sfeer voor het officiële einde. Iets te monotoom naar mijn smaak dus, en mogelijk ook iets te new age maar hoe dan ook meesterlijk. Een hoofdtelefoon doet, zoals vaak bij deze muziek, wonderen.
Ab Intra probeert de ziel van lucht te vatten met vier meesterlijke tracks: Entelecheia I, II, III en IV. De snelle opbouw van Entelecheia I verrast na de langerektheid van de tracks 1000schoen maar doet dit op positieve wijze. Vanaf het eerste deel hangt er constant spanning en dreiging in de lucht. Nieuwe elementen worden snel (naar ambientnormen) bijgevoegd en weer weggelaten. Ook deel twee dient zich zonder compromissen aan. Bijna melodieus drijvend met een mooie akkoordenprogressie en bijna verlichtend hoog van toon, laat deze track ons letterlijk zweven. Het nummer komt, wat mij betreft, echter niet weg met zijn ruim tien minuten speelduur. Meer variatie in klankenspectrum ware welkom geweest. Het derde deel ligt in het verlengde met een mooie melodie die je zo meevoert op de wolkjes. Veel mooier uitgewerkt dan de meeste melodische ambient (die al te vaak blijft teren op het effect van chromatische toonladders). Een overdosis ruis en galm maakt het net geen track van Vangelis, maar het had bijna gekund: filmisch, open en met een mooie pulserende, ritmische opbouw om het interessant te houden. Ook hier gaan we ruim over de tien minuten, maar de afbouw is dermate mooi dat onze opgefokte 2014-hersenen dit zonder problemen aankunnen. De laatste in de rij bouwt dan weer voort op een steeds weerkerend motief. Jammer genoeg is er weinig veranderd aan het klankenspectrum sedert de vorige twee tracks waardoor dit nummer naast coherent eerlijk gezegd ook een beetje saai en overbodig klinkt. De melodie klinkt me ook iets te bekend in de oren, al kan ik ze niet meteen thuisbrengen. Als geheel is het deel van Ab Intra is absoluut geslaagd maar de lengte van de tracks en het gebrek aan onderlinge variatie zorgt ervoor dat er zich enige luistermoeheid manifesteert. Het had iets korter had gemogen en soms ook wat afgelijnder.
Dat de tweede cd aanvangt met Entelecheia V om het water te interpreteren, gaf me tijdens de allereerste beluistering een slecht voorgevoel. I tot en met IV waren leuk, maar het was ook wel even genoeg geweest. Gelukkig hebben we hier te maken met een track die absoluut op zichzelf kan staan en gebruik maakt van een radicaal andere, minder hemelse, basisklank. Ondanks het feit dat dit nummer een kwartier duurt, blijft het boeien door de evoluties in het klankenspectrum. Je hoort ook echt de golven op de achtergrond wat dit een bijzonder geslaagde interpretatie van het element water maakt. Prachtwerk.
1000schoen mag afsluiten met Turnanta Stalo. Een snelle tribale drum vormt het kader waarond de rest van het geluid evolueert: drone, maar ook heel wat concrete, bijna herkenbare geluiden scheppen een waanzinnig sonoor spektakel. Ondanks de obligate monotomie lijkt alles constant in beweging. Het rituele is nooit veraf.
Al bij al is dit een geslaagd werkstuk. De tweede cd is nog beter dan de eerste. 1000Schoen bewijst zijn vakmanschap in het leggen van tapijtjes terwijl Ab Intra ons aangenaam verrast heeft met zijn gevoel voor melodie en progressie. Voor ondergetekende mocht het wel allemaal wat korter en had men ook alles op één cd kunnen krammen, maar ik weet nu al dat de dronefreaks me nu collectief willen lynchen omdat ik dit zeg. Hier kunt u alvast een track van Ab Intra beluisteren.

Quartier23:
Vorliegende Doppel-CD läßt sich mittels der vier Elemente Wasser, Feuer, Erde und Luft unterteilen (auch sehr schön auf dem Cover umgesetzt), wobei musikalisch die Beiträge von Ab Intra eher ins Dark Ambient Genre driften, während 1000Schoen mit Ritual Ambient aufwarten. Ein weiterer Unterschied liegt in der Erzeugung der Kompositionen: während die einen auf elektronische Klänge setzten, erzeugen die anderen ihre Stücke mit akustischen Gerätschaften. Letzteres ist natürlich dem norddeutschen Projekt 1000Schoen des Künstlers Helge S. Moune zuzuordnen, der bereits viele Projekte – ob allein oder auch mit Unterstützung anderer internationaler Künstler – auf die Beine stellte. Auf vorgestelltem Album zeichnet er für die Elemente Feuer und Erde verantwortlich, umgesetzt mit Klangschalen, Glocken und weiteren – auch unkonventionellen – Instrumenten. Es kommen aber auch „herkömmliche” Instrumente zum Einsatz – wie beispielsweise ein Cello – auch wenn die Verwendung alles andere als „herkömmlich” ist und auch ganz ohne Elektronik kommen die Kompositionen nicht aus. Untermalt werden die Werke von dröhnenden, summenden Klangteppichen, die den rituellen Charakter betonen.
Ab Intra aus Polen setzen Dark-Ambient-typisch auf elektronische Klangerzeugung, gleiten damit mehr als nur einmal in die eher laute, geräuschvolle Ecke und bieten einen ansprechenden Gegenpol zu 1000Schoen. Trotz der nicht zu leugnenden Gegensätze erzeugen die Stücke eine ebenso dunkle Atmosphäre, auch wenn sie hier von schrillen Tönen und düster daherkommenden Wellen fast symphonischer Qualitäten getragen werden. Die Elemente Wasser und Luft bieten die natürlich gegebenen Strukturen für ein Auf und Ab der massiven musikalischen Umsetzung.
Insgesamt kann man mehr als nur eine Empfehlung aussprechen, mag die Split-Veröffentlichung doch auf ganzer Linie zu begeistern. Verpackt ist das Doppelalbum wieder im Gatefold-Stil, wie man ihn noch von der guten alten Schallplatte in Erinnerung hat. Tipp!

Musick Magazine:
Dobrego ambientu nigdy za wiele. Dlatego, kiedy otrzymałem opisywany split, z którego materiał z powodzeniem mógłby wypełnić 2 osobne albumy tworzących go projektów podszedłem doń ze sporą dozą entuzjazmu, tym bardziej, że obie nazwy są mi znajome. Każda z 2 płyt składających się na to wydawnictwo podzielona jest na dwie części (Earth/Air i Water/Fire), więc można powiedzieć, że mamy tu nie 1, a 2 pełne split albumy. W tych 4 odsłonach dostajemy niecałe 2 godziny ambientu/drone w dwóch różnych wydaniach. 1000Schoen tworzy bowiem muzykę spokojniejszą, opartą na naturalnych źródłach dźwięku podczas gdy Ab Intra jest tworem bardziej elektronicznym i szorstkim. Oba projekty świetnie się jednak uzupełniają i dzięki temu cały materiał na niej zawarty utrzymuje odpowiednią dynamikę nie nudząc mimo długiego czasu trwania. Oczywiście należy pamiętać, że jest to ambient/drone, więc nie należy tu oczekiwać nagłych zwrotów akcji i chwytliwych motywów melodycznych, ale jeśli lubicie zatopić się w klimatycznych, nieco meteorologicznych pejzażach dźwiękowych to ten split jest do tego znakomitą okazja. Klasa.

Only Good Music:
Bohaterowie kolejnego Splitu Zoharum stworzyli kreacje nieprzerwanie żyjące wewnętrznym pulsem, w których każdy dźwięk ma swą wagę i znaczenie.
Odczytuję wyjątkowy sojusz projektów 1000Schoen i Ab Intra jako próbę poszukiwania istoty muzyki. Tu powtórzę za Cezarym Duchnowskim: „każdy kompozytor w pewnym momencie zadaje sobie pytanie o istotę muzyki. Każdy też doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że odkrycie jej nie jest w pełni możliwe. Ale pozostaje dążenie, żeby przynajmniej zbliżyć się do niej”[1]. Z pewnością różne są pracząstki muzyki obu projektów i te materialne i te metafizyczne, jednak coś ich muzykę łączy. Choćby ewokowanie właściwego klimatu kompozycji, czy sposób budowania napięć i ich uwalnianie.
Ich „wspólna gra” wydaje się tak naturalna i autentyczna, a wzajemne przenikanie muzyki jest instynktownym współtworzeniem artystycznego efektu.

Darknation:
Po świetnym krążku „Supremus” mocno oczekiwałem kolejnych dźwięków stworzonych przez Ab Intra. Nowe wydawnictwo Radka Kamińskiego ukazało się wspólnie z niemieckim projektem 1000SCHOEN i muszę się przyznać iż sprawiło mi wiele radości. W mnogości muzyki która oferuje nam obecnie Internet niewiele jest płyt które słucha się od początku do końca. W przypadku polsko-niemieckiej współpracy nie tylko słucham obu dysków w całości ale zdarza mi się wcisnąć na odtwarzaczu przycisk repeat.
Całość został bardzo fajnie przemyślana i mamy tutaj dwa projekty i przeciwległe bieguny, dysk pierwszy to „Earth” i’ Air”, dwójka to „Water” i „Fire”. Całość mogła by spokojnie zapełnić osobne pełne albumy, choć wydaje się że razem mają większą siłę rażenia.
Pomimo tego iż projekty nieco się różnią stworzyły tutaj wspólną całość która nie zanudza i fajnie wchłania słuchacza w swój świat. Już od pierwszych minut miło zaskoczyła mnie bogata paleta dźwięków. Helge S. Moune tradycyjnie przygotował akustyczną wersję drone ambient o wyraźnym rytualnym zabarwieniu. Natomiast Radek tworzy struktury bardziej elektroniczne w których ja czuję dużo emocji i refleksji. Polecam Wam słuchanie Ab Intra podczas samotnych spacerów po lesie nie wspominając jakie wrażenia są podczas górskich wędrówek. Całość zrobiła na mnie duże wrażenie jeśli chcecie posłuchać różne odcienie ambientowo-dronowych przestrzeni na pewno nie będziecie zawiedzeni. Wydawca także stanął na wysokości zadania i przygotował ładne wydanie z okładką typu mini-winyl które zdobią obrazy stworzone przez obu muzyków. Jedna z najfajniejszych płyt które miałem okazje ostatnio poznać, polecam!

Piedpaper:
Хельге Зиль (тот самый „третий лишний” в некогда успешном проекте Maeror Tri, если что) никогда не обижался на своих товарищей Мартина и Штефана, а сейчас так вообще играет с ними на одной сцене, лелея надежду давних любителей гудельного безумия, что вот они все втроем станут и заиграют „Multiple Personality Disorder”. Но нет, кроме 1000schøen за все эти годы Хельге лишь недавно запустил еще один проект VIBRÆ, а с Troum ездит лишь в концертные туры. Причина распада группы была вполне прозаичной – несовпадение музыкальных вкусов и планов на будущее, и теперь, спустя чуть ли не 20 лет мы отчетливо можем понять в чем именно эта разница заключалась. За прошедшие годы Troum обогатили свою дискографию самыми разнообразными работами, исследуя то самые глубокие недра краутрокового наследия, то индустриальный шугейз по образцу своих товарищей Nadja, что уже говорить о тех проектах, которые они издают на своем лейбле – спектр интересов давно расширился за пределы дроуна и темного эмбиента. Тем временем, Хельге напрасно не распылялся и ходить налево-направо себе не позволял, возводя до уровня кристального совершенства свой стиль повествования, сформировавшийся уже к середине 90-х. Создавая с помощью верной электрогитары гулкое пространство, он выводит его из статического до-бытия оживляющими пульсациями приглушенной, но мощной перкуссии, скрежетом и шорохами, бинауральными биениями и долго нарастающими кульминациями. Каждый альбом 1000schøen следует этому паттерну, но каждый раз производит несколько иной эффект. Доведенная до совершенства формула его музыки оказывается многогранной и живой, стоит лишь проникнуть внутрь ее логики, далекой от привычного нам образа мыслей. Это логика символа, мистика чисел и имен, мелодизм небесной геометрии. Самое замечательное, что обычная для ритуального эмбиента оккультная мишура и пафос здесь отсутствуют, уступая место непосредственному опыту запредельного, который пронизывают музыку 1000schøen от начала и до конца. Меньше картинок и слов, больше музыки.
На этом сплите Хельге Зиль посвящает свои аудиальные ритуалы двум стихиям – земле и огню, оставляя воду и воздух Радеку Камински (Radek Kamiński), для которого этот диск – уже третий на лейбле Zoharum. Дронирующие текстуры 1000schøen безвозвратно интровертны, самозациклены и переход от них к трекам Ab Intra оказывается весьма контрастным – мощное и шумное полотно синтезаторного эмбиента слово бы пробуждает вас ото сна, причем не просто трогая за плечо, но сразу же надев скафандр и запустив в открытый космос. Не успеешь продрать глаза, а вокруг уже туманности и кометы, причем все несется с такой скоростью, что звезды вытягиваются в полоски. Впрочем, через какое-то время контраст сглаживается за счет того, что полет оказывается долгим и мощная стена звука из колонок уже не воспринимается так неожиданно. Радек Камински меняет ноты и даже играет незатейливые мелодии, но все утопает в грандиозном грохоте волн этого звукового океана. Свои две стихии Ab Intra раскрывает в масштабном действии – вместо ожидаемых от эмбиент-исполнителя шумов прибоя и вечернего бриза мы оказываемся один на один с штормами, лавинами, смерчами и цунами, которые в итоге оказываются лишь младшими собратьями космических катастроф. По одной из теорий, вода на Земле появилась благодаря кометам, которые в основном из льда и состоят. Слушая треки Ab Intra, легко ощутить себя стоящим где-нибудь на высоком горном кряже, глядя как многокилометровые глыбы из льда и камня разбиваются снопами искр и снежными лавинами об недавно остывшую от вулканического ада Землю…
Завершает второй диск композиция 1000schøen, снова погружая слушателя в дрему архаичного ритуала, полустертые образы которого могут быть найдены лишь в глубинах бессознательного, изучению географии которого, по большому счету, и посвящена вся деятельность Хельге Зиля – и как музыканта, и как художника. Общее впечатления от прослушивания такое, будто прошел некую инициацию и весь мир, и само твое сознание, его воспринимающее несколько изменились. Возможно, есть в этой музыке какая-то сила, прямо-таки принуждающая к дальнейшему развитию мысли, чувства и идей, в ней заложенных. Созидание, вдохновляющее на дальнейшее созидание. Именно это, вероятно и имел в виду Аристотель, говоря об энтелехии, заключенной во всяком бытии. Именно так и называется часть, записанная Ab Intra – Entelecheia, разделенная на пять треков. Творение, в котором заключено и развитие жизни, и ее предназначение, которое от жизни неотделимо. Сквозь разные грани мы можем прикоснуться к нему, и этот релиз предоставляет прекрасную для того возможность.

Dark Room Rituals / Maeror:
Безымянный двухдисковый сплит культового немецкого постиндустриального деятеля Хельге Зигля и его польского коллеги Радослава Камински, на котором представлены саундтреки для основных земных стихий. Автор «1000schoen» застолбил за собой землю и огонь, стихии, более всего связанные с архаичными ритуалами, чьи истоки уходят к первым сознательным действиям молодого человечества – и именно поэтому Хельге выбирает ритуал в качестве базиса своей музыки. В «Cerbo Universe», будто бы проходя обряд инициации, чуть пугливый и рассеянный шорох железной перкуссии буквально просачивается сквозь облако рассеянного гула, двигаясь навстречу монотонному и грохочущему ритму, вливаясь в него и становясь с ним одним целым. Происходит все это при поддержке виолончели – видимо, главного индустриального инструмента последних лет, настолько все воспылали к ней любовью. «Dead Shadow» балансирует на грани гула и пост-рока, довольно аутичного и сырого: Хельге берет гитару и нагоняет с ее помощью шершавого сумрака, зудящего где-то в районе позвоночного столба и медленно вытягивающего душу. В «When The Shadow Falls» гитарные партии занимают практически все пространство, но не приобретают ощутимых форм, оставаясь налетом абстрактных, смешанных звуков, от которых отслаивается мглистая масса темного эмбиента. В гимне огню «Turnanta Stalo» все эти звуковые поиски сливаются воедино, превращаясь в бодрое камлание на границе прошлого и настоящего: грохочущий трансовый ритм, примитивный по своей культурной и исторической сути, но весьма эффективный, трайбл-элементы, воссозданные с помощью подручных металлических предметов, способных греметь, звенеть и шуршать, плотный, напряженный гул и дисторшированные гитары. Хельге снова делает разворот в своем творчестве, вот только непонятно, к истокам он возвращается или ищет новые пути, освобожденные от всего наносного и лишнего, что мешает видеть и слышать самую суть.
Музыку Радослава, представленную здесь, хочется назвать…ну, например, «emotional dark ambient». Поляк использует аналоговые синтезаторы (или их виртуальные аналоги), создавая простые, но захватывающие и объемные звуковые полотна. Способ довольно простой, но эффекти
Created

http://zoharum.com/wydawnictwa/split/