PL
EN

Natt

Natt pochodzi z Trójmiasta, gdzie mieszka do dziś. Produkcją muzyki elektronicznej zajmuje się od 2009 roku. Początkowo był to drum and bass. Jego praca owocuje wydaniami w takich wytwórniach jak Vampire Records czy Audio Plants, a sam Natt staje się mocno rozpoznawalnym przedstawicielem trójmiejskiej sceny spod znaku werbla i basu.

Utworzenie w 2018 roku wraz z Aktonem projektu Dren stanowi punkt zwrotny, w jego dorobku produkcyjnym. Porzuca wcześniej narzucone sobie ograniczenia stylistyczne i zaczyna eksplorować bardziej eksperymentalne terytoria dźwiękowe. Efektem tych poszukiwań jest muzyka ciężka do sklasyfikowania, stanowiąca gatunkową hybrydę, która mocno nawiązuje do black metalu, muzyki plemiennej, down tempo, industrialu czy miejscami nawet jazzu. Elementem charakterystycznym u Natta, oprócz ponurej czy melancholijnej atmosfery, jest niewątpliwie bas. Gęsty, głęboki, czasem wręcz przytłaczający bas.

Angst 78

ANGST 78

Angst 78 to konceptualny projekt muzyczny założony w 2008 roku przez Łukasza Szałankiewicza (Zenial) i Patryka Gęgniewicza (Revisq).

Ich pierwsza wspólna produkcja to kolaż dźwiękowy, wyprodukowany na potrzeby słuchowiska i instalacji  Zbigniewa Libery, opartej na prozie Williama S. Burroughs’a “The place of Dead Roads”. Projekt ma na swoim koncie kilka wydawnictw muzycznych oraz 2 ścieżki dźwiękowe do niezależnych filmów oraz jeden skomponowany na potrzeby sztuki teatralnej „California – Trans Atlantyk”.

Muzycy współpracowali również przy udźwiękowieniu aplikacji m.in. Find The Balance game, 80s Overdrive game, Escape Room 2 VR game, czy produkcji audiobooków dla firm HTC, Gadżetomania oraz Audioteka.

Patryk Gęgniewicz (Revisq) – kompozytor, producent oraz multinstrumentalista. Działa aktywnie od początku lat 90. Związany z kręgami tzw. demosceny (ogólnoświatowego ruchu, skupiającego niezależnych twórców multimediów). Skomponował i wyprodukował wiele soundtracków do gier komputerowych, m.in. hitów takich jak Painkiler, Painkiller Booh czy Datura. Nagrywał muzykę w przeróżnych składach m.in. The Loveliers, Sundial Aeon czy Itoa,  nagrywających dla Sony, Flow, Beatspace, Kayax, Metal Mind.
W latach 2006-2018 grywał w klubach calej polski m.in. INQ, Szpitalna1, Pruderia, Mega Club  itd. Uczestniczył również w paru festiwalach, Moving Closer, Mediawave itd.

Obecnie jest skupiony nad projektem Angst 78 oraz nowym autorskim materiale.
https://soundcloud.com/revisq

Łukasz Szałankiewicz (Zenial) – artysta dźwiękowy, członek Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej oraz Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. W swojej pracy skupia się w równej mierze na sferze muzycznej, jak i wizualnej. Jego działalność artystyczna oscyluje również wokół interaktywnych instalacji. Przez wiele lat działał jako kurator cyklu audio-wizualnego In Progress w gdańskim Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia (2007-2015). Uczestnik wielu międzynarodowych projektów, współtwórca wydawnictwa i platformy Audiotong. W latach 2016-2017 pracował również jako kurator projektów specjalnych, ze szczególnym naciskiem na promocję gier komputerowych oraz mediów interaktywnych w Instytucie Kultury Polskiej w Nowym Jorku. Twórca modułu kultury cyfrowej na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zajmuje się zagadnieniem audio w mediach interaktywnych w poznańskim Collegium Da Vinci na Wydziale Informatyki i Komunikacji Wizualnej. Dodatkowy obszar działalności: Historia gier komputerowych, archeologia mediów oraz demoscena.

http://zenial.pl/
https://www.facebook.com/Zeniallo/
https://www.instagram.com/zeniallo/

PAS MUSIQUE

Pas Musique to zespół, który w swojej twórczości eksploruje najróżniejsze formy dźwiękowych abstrakcji. Termin “Pas Musique” z języka francuskiego znaczy tyle, co “nie muzyka”, to metaforyczne zaprzeczenie wszystkiego, co stanowić ma podstawę wiodących nurtów muzycznych, a to z kolei jest punktem wyjścia dla poszukiwań nowych, czystych form.

Początki Pas Musique sięgają 1995, gdy Robert L. Pepper rozpoczął swoją działalność solową w Nowym Yorku. Od tamtej pory przekształcił się w kolektyw multiinstrumentalistów: Jon “Vomit” Worthley, Michael Durek i Robert Pepper oraz, do niedawna, Amber Brien. Muzycy współpracowali również z takimi artystami, jak: Brett Zweiman, David Tamura, Cathy Heyden, Jim Tuite, Brandstifter, Robin Storey (Rapoon), Philippe Petit, ZEV!, HATI, Steve Beresford, Will Seesar, Matt Chilton, Anthony Donovan, Chester Hawkins…

STARGAZER’S ASSISTANT

David J. Smith, prawdopodobnie bardziej kojarzony jako leader, perkusista avant-gardowej grupy rockowej Guapo, powołał The Stargazer’s Assistant w 2007 roku, pierwotnie jako solowy projekt, na potrzeby stworzenia ścieżki dźwiękowej do wystawy rzeżb jego autorstwa. Od tamtej pory projekt stopniowo rozwijał się, coraz częściej podejmując się występów na żywo oraz wielu kolaboracji z twórcami filmowymi oraz performerami stał się pełnoprawnym zespołem. Obecnie Stargazer’s Assistant to trio: David J. Knight (Danielle Dax, Lydia Lunch) z którym David Smith występuje również w UnicaZürn (razem ze Stephenem Throwerem – Coil, Cyclobe) oraz Michaelem J. Yorkiem (Coil, Cyclobe, Teleplasmiste). Zresztą Smith i York od 2012 współtworzą razem ze Stephenem Throwerem i Ossianem Brownem koncertowy skład grupy Cyclobe. W 2018 roku ukazało się ostatnie – jak do tej pory – wydawnictwo „Resurgam I, Resurgam II” opublikowane przez House Of Mythology (podobnie jak poprzedni ich album w  2016 „Remoteness Of Light”). Obecnie Smith razem Maurice Burns pracuje nad filmem do Resurgam.

CATHEDRA

Wielu z was kojarzyć takie nazwy projekty Codex Empire, Antechamber czy Konstruktivists. Jednak nieliczni bądź pamiętają, bądź znają inny projekt, w ramach którego tworzył w latach 90. Mark Crumby. Cathedra funkcjonowała w latach 1992-1997. W tym czasie zaistniała dzięki dark ambientowym publikacjom, które ukazywały się m.in. w Ant-Zen, Obuh Rec., Jara Discs. Dzisiaj większość z nich jest niedostępna w żadnej formie.

LUNAR ABYSS DEUS ORGANUM

Lunar Abyss Quarter rozpoczął swoją działaność pod koniec 1998 roku jako projekt, który wyłaniający się ze snów. Jego nazwa zapisywana była w różny sposób: Lunar Abyss Deus Organum, Lunar Abyss Quartet albo po prostu Lunar Abyss. Metody produkcji dźwięku i miksowania zamieniały z upływem czasu: eksperymenty domowe, nagrania koncertowe i field recordingowe oraz kolaże stworzone z odgłosów natury, tkających senne echa. Powiew wiatru, szum lasu i szamańskie rytuały splatają się z technogeniczną aurą elektronicznych hałasów, podczas gdy drewniane flety i analogowe syntezatory dołączają do nich, tańcząc wokół wibrującej pustki. Sny są źródłem inspiracji i głównym tematem wszystkich publikacji projektu.

NNHMN

NNHMN to polski duet, który tworzą Lee and Laudarg, na codzień mieszkający i działający w Berlinie. Ich muzyka to wypadkowa różnych brzmień spod znaku synth, electro, post techno. Powołali projekt, aby za jego pośrednictwem realizować własne fascynacje gotycką estetyką i pragnieniem nieśmiertelności. W swoich działaniach artystycznych dążą do połączenia pełni z minimalizmem, co stanowi pewnego rodzaju wyróżnik NNHMN.

KRYPTOGEN RUNDFUNK

Projekt założony w 2002 w Sankt Petersburgu przez Artyoma (M.M.), aktywnego na rosyjskiej scenie eksperymentalnej od wczesych lat 2000. Od tamtej pory wiele nagrywał, występował na terenie Rosji, Europy. W Swoich wydawnictwach ZHELEZOBETON i Muzyka Voln publikuje wiele projektów z Rosji i zagranicy.

UHUSHUHU

Uhushuhu to jeden z projektów skupionych wokół kolektywu Utrovortu, za którym stoi rosyjski artysta Pavel Dombrovsky. Porusza się on w stylistyce drone / noise / experimental / electronic; operując szczególnym bogactwem dźwięków, łączących stylistykę noise, dronowe loopy, elektroniczne brzmienia, syntezatorowe pulsacje, liczne preparacje – od  akustycznych brzmień po przesterowane brzmienie gitary. W zależności od sesji, skład projektu liczy od 1 do 6 osób. Występy Uhushuhu oparte są w znacznej mierze na improwizacji, której towarzyszy projekcja video autorstwa VJ BAHOGa zsynchronizowana z pulsacją wykonywanej na żywo muzyki za sprawą odpowiedniego algorytmu.

ESCAPE FROM WARSAW

nowa inkarnacja projektu znanego wcześniej jako ARKONA

Dren

DREN tworzą pochodzący z Trójmiasta Natt i Akton. Projekt powstał na początku 2018 roku na bazie wspólnej fascynacji black metalem i jazzem. Odmienność charakterów i różne postrzeganie  muzyki doprowadziła do synergii, której obecność jest mocno odczuwalna zarówno w produkcjach studyjnych, setach DJ-skich, jak i podcastach.

FABIO ORSI

Z ponad 30 albumami w swoim dorobku Fabio Orsi jest od ponad 10 lat jedną z czołowych postaci włoskiej sceny elektronicznej. W swojej twórczości eksperymentował z folktroniką, dronami,nagraniami terenowymi, minimalizmem, samplingiem.

RIGOR MORTISS

Powstała w latach 90. XX wieku formacja Rigor Mortiss  była pełną gniewu, buntu i agresji odpowiedzią na to, co działo się w muzyce tamtego czasu. Miasto ich pochodzenia – Płock, wypełnione chemicznymi zakładami przemysłowymi, z atmosferą przesyconą ołowiem, stworzyło idealne warunki dla narodzin pionierskiego na gruncie polskim zespołu. Po 20 latach przerwy zespół powrócił w odświeżonym składzie,  z ożywczo nowatorskimi nagraniami – z potężniejszą dawką energii, z  brzmieniowym brudem i bogactwem nowych doświadczeń. Do dziś mają się świetnie i imają się coraz to nowych projektów. Wydali EPkę „Brud”, zagrali do filmu niemego, aż w końcu stworzyli muzykę do filmu Pawła Łukomskiego pt. „Klechdy”. Za tę ścieżkę dźwiękową otrzymali kilka nominacji i nagród m.in. w Los Angeles.

SPHYXION

Sphyxion to nowy projekt duetu Maninkari. Zrodził się z potrzekby ponownego sięgnięcia po wpływy nowej fali, dark wave, także elementami minimalismu tak charakterystycznego dla wytwórni Mute, 4AD and Some Bizarre. Łączy się także z chęcia eksperymentów dźwiękowych.

Projekt powstał w 2012 roku i stopniowo ewoluował, by nabrać ostatecznych kształtów pod koniec 2015 roku.

MOTHERTAPE

MOTHERTAPE, duet tworzony przez Marka Kasprzaka i Maćka Jaciuka, to eksperymentalna post-ambientowa elektronika.

Zadebiutowali w marcu 2014 roku wydając epkę „Mothertape” dla kanadyjskiego labelu D.M.T Records. We wrześniu 2015, kołobrzeski label Plaża Zachodnia wydał ich płytę zatytułowaną ”Problems with Talking to Aliens”.

Ich muzyka to, jak sami określają, dźwiękowe spektrum współistnienia wielu równoległych wymiarów i światów alternatywnych, wyrastające z ludzkiej tradycji poszukiwana kontaktu z “innym” i “innymi”. Opowieść o przestrajaniu percepcji, otwieraniu portali prowadzących do psychomagicznych zakamarków. Sacrum i profanum w wizjonerskiej opowieści.

Magiczny ambient, okultystyczne reminiscencje i wgląd w najgłębsze pokłady ludzkiego osamotnienia.

Muzyka łącząca wschodni mistycyzm i zachodni konkret.

VIDNA OBMANA

Dirk Serries, znany z zoharumowej kolaboracji z Celer zatytułowanej ‘Background Curtain‘, przez wiele lat działał pod nazwą Vidna Obmana. Pierwsze nagrania pod tym szyldem ukazały się już w połowie lat 80tych poprzedniego wieku. Początkowo w swojej twórczości penetrował bardzo szorstkie industrialne brzmienia, ale z początkiem kolejnej dekady skłonił się ku muzyce ambient z delikatnymi etnicznymi elementami. Pierwszymi albumami, na których z powodzeniem nagrywał w tej stylistyce i które przyniosły mu szerszy rozgłos, były ‘Passage in Beauty’ (1991), ‘Shadowing in Sorrow’ (1992) oraz ‘Ending Mirage’ (1993), składające się, zarówno dźwiękowo, jak i wizualnie, na trylogię. Kilka lat później zostały zresztą w ten sposób wznowione w jednym pakiecie przez amerykańską wytwórnię Relic.

RASKOL’NIKOV

RASKOL’NIKOV powstał w 2010 roku i jest projektem, którego celem jest badanie interakcji pomiędzy dźwiękiem a jego figuratywną reprezentacją w najbardziej „prymitywnym” tego wyrażenia znaczeniu.

W twórczości RASKOL’NIKOV jest mocno wyczuwalny element ezoteryczny wykorzystany w celu badania starożytnych tradycji duchowych, według których dźwięk to najlepsze medium do eksplorowania głębin ludzkiej podświadomości oraz do poruszania się wśród obrazów nadanych podczas narodzin.

Nazwa projektu wywodzi się od nazwiska głównego bohatera „Zbrodni i kary” Dostojewskiego: postaci, w której rodzi się rozdarcie świata ludzkiego oraz kontrast pomiędzy metodami instynktownymi a nakazami społecznymi. To instynktowne podejście jest tym, co  RASKOL’NIKOV od zawsze chciał zaadoptować na potrzeby swojej twórczości i dlatego też jelita, które są podstawą instynktownych uczuć odrębnych względem konceptualnych klatek ludzkiego umysłu, stały się symbolem projektu ukazującym prymitywne odnalezienie duchowych korzeni człowieka.

RASKOL’NIKOV jest projektem w ciągłej ewolucji, bez dokładnego i określonego z góry celu. To wehikuł badawczy, czasami wystrzelony z pełną prędkością w nieznane, czasami wolno kroczący po labiryncie relacji człowiek-świat i świat-człowiek. W tej relacji RASKOL’NIKOV jest samotnym wędrowcem, zbierającym wskazówki i porozrzucane fragmenty historii, której ślady są zawieszone w powietrzu.

MOAN

Rafał Sądej – to jego umysł ożywia dźwiękowy świat MOAN – urodził się i dorastał w Siemianowicach Śląskich otoczony zewsząd atmosferą i dźwiękami przemysłowego środowiska hut i kopalń, nieustannie produkujących gamę nienaturalnych odgłosów wpisujących się w codzienność okolicznych dzielnic. Wystarczy otworzyć nocą okno w siemianowickim apartamencie Rafała, aby zdać sobie sprawę skąd w jego muzyce to naturalne wyczucie maszynowej harmonii. We wszystkich jego muzycznych dokonaniach można odnaleźć nocną ciszę wypełnioną ledwo słyszalnym odległym dudnieniem, metalicznym zgrzytem, maszynową pulsacją, a nawet hałas i chaos.

MAKEMAKE

Makemake jest projektem muzycznym współtworzonym przez Rafał Blacha (gitara preparowana) i Łukasz Marciniak (gitara, elektronika). Muzyka zespołu oparta jest w dużej mierze na elektro-akustycznej improwizacji oscylującej między takimi gatunkami, jak ambient, noise czy free jazz. W swojej muzyce odwołują się do tradycji kompozytorów współczesnych, kierunków takich jak sonoryzm, spektralizm czy minimalizm. Koncerty opierają się głównie na otwartych formach muzycznych.

EXPO 70

Expo 70 jest znany w środowisku muzyki eksperymentalnej, psychodelicznej czy drone jako jeden z najlepszych wykonawców tych gatunków. Za projektem stoi Justin Wright tworzący muzykę na bazie improwizacji pod szyldem Expo 70 od 2003 roku i nagrał wiele albumów, które są poszukiwane przez miłośników muzyki na całym świecie. Kompozycje Wrighta oparte na organicznych dronach były porównań do Briana Eno, Ash Ra Tempel, A.R. & Machines, Tangerine Dream, SunnO))) i Earth, ale nigdy nie brzmiały jak kopia któregokolwiek z tych artystów.

Wright dzielił scenę i afisze festiwalowe z Gnod, Hansem-Joachimem Roedeliusem, Damo Suzuki, Silver Apples, MV & EE, White Hills i Billem Orcuttem. Jego występy wzbogacone są o aspekt wizualny: Wright siedzi po turecku przed stosem wzmacniaczy, zmuszając tym samym publiczność do siedzenia razem z nim, gdy buduje powoli swoje dźwiękowe krajobrazy, które ewoluują w kierunku psychodelicznego brzmienia z elementami impulsów elektronicznych i tonów.

W ubiegłym roku Wright stworzył trzyosobową wersję swojego projektów, który w trakcie występów na żywo zyskuje nowych odbiorców i odkrywania nowe dźwiękowe wymiary. Trio to nadal eksploruje głębokie soniczne faktury Wrighta dodając repetytywne brzmienie basu i bębnów, tym samym brzmiąc jak Black Sabbath grający Pink Floyd z surowością wczesnego Hawkwind.

NOWA ZIEMIA

Nowa Ziemia powstała jesienią 2013 roku z inicjatywy Artura Krychowiaka kojarzonego z zespołem God’s Own Prototype. Jest to muzyka eksperymentalna bez ścisłych zasad i reguł – gitarowe kompozycje z obszarów drone, noise i ambient, często grane z użyciem smyczka. Do tej pory ukazały się dwa albumy “Trajektorie” i “Sceneria”.

Nowa Ziemia 2 to projekt Artura Krychowiaka, którego konwencja oparta jest na dwóch duetach z Dawidem Adrjanczykiem (Akpatok) i Michałem Banasikiem (Tranquilizer). Zarejestrowane dwa utwory są wypadkową muzyki improwizowanej, ambientowej i eksperymentalnej. Twórcy swoim niekonwencjonalnym podejściem wykorzystują awangardowe rozwiązania w poszukiwaniu nowego brzmienia gitary.

GÜNTER SCHLIENZ

Günter Schlienz to muzyk wywodzący się z niemieckiego eksperymentalnego undergroundu. Muzykuje już od ponad 25 lat. Od 20 lat współtworzy ambientowy/post-rockowy projekt Navel. Wydaje także muzykę na analogowych nośnikach jako Cosmic Winnetou. Ale przede wszystkim konstruuje syntezatory, na których sam gra.

DIRK SERRIES

Dirk Serries to pochodzący z Belgii artysta eksperymentujący z muzyką z pogranicza awangardy, industrialu, muzyki eksperymentalnej i ambient od ponad 30 lat. Aż do 2007 roku wydawał pod pseudonimem Vidna Obmana, kiedy zamknął ten rozdział swojej pracy (pozostawiając obszerną dyskografię). Inne projekty, takie jak Fear Falls Burning czy jego seria Microphonics przyniosły współprace z kilkoma kluczowych muzykami takimi jak Steven Wilson, Justin K. Broadrick, Cult of Luna, Steve Roach oraz intensywnie koncertował u boku Jesu, MONO, Low, My Bloody Valentine i Cult of Luna.

W październiku 2013 roku Dirk Serries wskrzesił projekt Vidna Obmana, żeby wydać 3 albumu z połowy lat osiemdziesiątych / początku lat dziewięćdziesiątych w limitowanej edycji na 180-gramowym winylu. Te nieobrobione utwory zostały nagrane na żywo z przeznaczeniem na jedną stronę płyty winylowej każdy, wydany w butikowej wytwórni Tonefloat:Ikon. Po tych trzech winylach wydano także kilka albumów w wersji cyfrowej. Seria Streams of Consciousness wciąż istnieje.

Dirk Serries powrócił także do wytwórni Projekt Records z albumem “The Origin Reversal”, kolejnymi poszukiwaniami w w ramach klasycznego brzmienia Vidna Obmana. To muzyka, która płynie z dyskretnym źródeł: dźwiękowej czystości, fal harmonii i organicznych faktur, które spowalniają czas przez fazy transcendencji. Tworzone na żywo, improwizowane i nagrywane w czasie rzeczywistym. Ostatnio muzyk współpracuje razem z kluczowymi wytwórniami na scenie niezależnej, takimi jak Tonefloat, Consouling Sounds i Important Records.

W 2016 roku ma się ukazać długo oczekiwany nowy album w serii Microphonics, następca bardzo dobrze ocenianego poprzednika wydanego w 2013 roku.

Obecnie Dirk prowadzi pododdział Tonefloat, New Wave of Jazz, wydający muzykę na winylach / kasetach, poświęcony jego fascynacji i ciągłych poszukiwań na polu improwizacji i free-jazzu. Jednocześnie występuje często na żywo z jednymi z najlepszych i najnowocześniejszych improwizatorów, takich jak saksofoniści John Dikeman i Colin Webster, perkusiści Tomas Järmyr, Steve Noble i Andrew Lisle oraz puzonista Kristoffer Lo.

Celer

Za nazwą Celer stoi Amerykanin Will Long, muzyk, pisarz i fotograf, obecnie mieszkający w Japonii, w Tokio. Celer został założony w 2005 roku przez Danielle Baqueta i Willa Longa. Od 2009 roku jest solowym projektem Willa. Prowadzi także i jest kuratorem wydawnictwa Two Acorns oraz współpracuje z dwoma innymi, Normal Cookie i Bun Tapes. Obecnie współpracuje z takimi artystami jak w Miko pod nazwą Oh, Yoko czy Christopher Heemannem jako Hollywood Dream Trip. Na koncie ma także kolaboracje z takimi projektami jak Hakobune, Machinefabriek, Jan i Romke Kleefstra, Mathieu Ruhlmann oraz Yui Onodera.

K.

Muzyczny projekt Jakuba Adamiaka, którego kompozycje to przede wszystkim ambientowe i dronowe struktury, wzbogacone o wyłaniające się z nich sample, stłumione wokale, niepokojące szumy czy intensywny rytm. Zadebiutował wydaną w 2012 roku przez UrMuzik płytą „There’s a Devil Waiting Outside Your Door”, rok później ukazał się jego album „Lord Said Go To The Devil” (BDTA). Opublikowana w 2014 roku w labelu Jasień kaseta “No Longer Trust These Eyes of Mine” zdobyła nagrodę jury w plebiscycie Łódzka Płyta Roku 2014. W 2015 roku ukazało się kasetowe EP (Jasień), przygotowane specjalnie na trasę koncertową zorganizowaną wraz z projektami Duy Gebord i Palcolor. Rok 2016 to czas premier dwóch wydawnictw – czwartego pełnego materiału „Torture Garden” (Jasień) oraz „Die Wölfe kommen zurück”, przygotowanego na inspirowany kraut rockiem split z grupą Monopium (Zoharum).

GAAP KVLT

Gaap Kvlt zna się na przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Niesie bas, ambientalne drony i pustynny wiatr. Bliskowschodnie melodie pełne ciepłego powietrza miesza z mroźnym uczuciem niepokoju. Nieprzewidywalny i bezkompromisowy. Sprowadza spokój by za chwilę przemienić go w totalny chaos.

Na koncie ma kasetę “Inconnu”, trzy EP-ki oraz debiutancki album “Void” wydany w barwach
wytwórni MontypeRec. W roku 2015 nakładem wytwórni Zoharum ukazała się składanka ‘Circuit Intégré Vol. 1.’, na której znalazły się cztery nowe kompozycje i ‘Circuit Intégré Vol. 2.’na której znalazło się 9 kompozycji tej tajemniczej persony.

WIDT

Twórczość duetu charakteryzuje otwarta forma, oparta na improwizacji w duchu muzycznej awangardy lat 60-tych XX wieku. Odnosi się do eksperymentów poszerzających percepcję dźwiękową oraz wizyjną, z nieprzewidywalnością i oddziaływaniem rezonansu semantycznego, dokonywanych między innymi przez Johna Cage’a, czy Meredith Monk.

Bogumiła Piotrowska – absolwentka historii sztuki, teoretyczka, artystka wizualna, animatorka i graficzka. Interesuje się płynnością relacji estetyki i zakłócenia w obrazie (glitch art, feedback) oraz neurokogniwistycznym aspektem percepcji wizualnej. Eksperymentuje z elektronicznym przepływem sygnału w analogowym instrumentarium z lat 80-tych i 90-tych. Za pomocą starych urządzeń, modeluje i tworzy kompozycje subtelnych płynnych form, noszących znamiona pierwotnej, organicznej istoty materii. Od 2005 roku związana jest ze środowiskiem polskiego vjingu. Brała udział w inicjatywach takich jak: Warsaw Electronic Festival, Share Warsaw, BYOB, LPM. Członek pionierskiego kolektywu vjskiego Microkino. Współtworzy międzynarodowy projekt Out of Body Performance Kaliny Świątnickiej, we współpracy z Warsaw Gamelan Orchestra.

Antonina Nowacka – artystka wizualna, dźwiękowa, wokalistka. Studiowała sztuki wizualne w Polsce i Szkocji, obecnie studentka Akademii Sztuk Pięknych wydziału sztuki mediów. Interesuje sie wykorzystaniem głosu jako instrumentu oraz jego korelacją ze stanami ponadzmysłowymi, zjawiskami wewnętrznymi i zewnętrznymi, co łączy w swych poszukiwaniach dźwiękowych. Oscylują one wokół muzyki dawnej – pieśni religijnych, antycznych oraz opery. Eksperymentuje z elektroniką, dźwiękami aparatu mowy, mową bez słowa, nastrojami. Współgra z Warsaw Improvisers Orchestra (pod dyrygenturą Raya Dickaty) oraz w pomniejszych składach z poszczególnymi jej członkami, stale z Olgierdem Dokalskim, Natanem Kryszkiem, Piotrem Dąbrowskim. Współtworzy zespół kIRk (Olgierd Dokalski / Paweł Bartnik / Filip Kalinowski) oraz ANRS z Robertem Skrzyńskim (Micromelancolie).

Twórczość WIDT konstytuuje się w samej nazwie. Nazwa zespołu jest kondensacją jego efemeryczności I niejednoznaczności (WIDT jako zwid, widzenie). Specyfika fonetyczna nazwy wychodzi poza standardy w języku, tym samym podejmując próbę uniwersalnej komunikacji werbalnej, nie nawiązującej do żadnych istniejących struktur językowych.

MURMURISTS

Murmurists to idea, która zrodziła się w głowie Anthonego Donavana (ex-Vultures Quartet), powstała wiele lat temu, ok. 1991 r. najpierw jako solowy projekt, który rozwijał się i przyjmował różne formy; czasem spontanicznych grup improwizujących, tworzących dźwięki, akompaniujące prozie Donovana.

Dzisiaj funkcjonuje jako multimedialna, osiemnastoosobowa orkiestra, występująca często na żywo, wykorzystująca słowo mówione, taniec współczesny i elementy teatralne, jako środki wyrazu do ilustrowania i odegrania graficznych partytur Anthony’ego Donavana.

Poprzedni album Murmurists ‘I Cannot Tell You Where I Am Until I Love You’ opublikował amerykański label Alrealon Musique.

RARA

RARA (wcześniej Przed Państwem Rara) to przedsięwzięcie zainicjowane przez Rafała Skoniecznego, wokalistę i gitarzystę Hotelu Kosmos. W 2015 roku wydał solowy album Planet Death Architecture (CD – Nasiono Records, MC – Złe Litery). W nagraniach pierwszego albumu udział wzięli ponadto: Michał Pszczółkowski oraz Mikołaj Zieliński (znany z Alamedy 3, Alamedy 5 i T’ien Lai). Bardzo dobrze przyjęty debiut koncertowy – już jako trio – miał miejsce na SpaceFest w Gdańsku w 2014 roku.

Teraz RARA powraca jako pełnowymiarowy zespół z nowym krążkiem zatytułowanym ‘W//\TR’. Jest to koncept-album rozwijający i domykający wątki rozpoczęte na ‘Planet Death Architecture’. Publikacją tego materiału zespół rozpoczyna współpracę z Zoharum.

ZENIAL

ZENIAL (Łukasz Szałankiewicz) – artysta utożsamiany z Sanokiem, Krakowem, a ostatnio Poznaniem. Sound designer, historyk, kurator muzyki elektronicznej. Członek Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej.

Uczestniczył w międzynarodowych festiwalach w Austrii, Rosji, Bułgarii, Niemczech, Holandii, Czechach, Słowacji, Ukrainie, Francji, Chinach, Węgrzech, Białorusi, Rumunii, Litwie, Izraelu, Kazachstanie, Peru, Brazylii, Argentynie, Urugwaju, Kolumbii, Meksyku, Ekwadorze, Luksemburgu i USA (w 2011 roku w Festiwalu Focus!, organizowanym w Lincoln Center przez prestiżową uczelnię Juillard oraz Instytut Kultury Polskiej w Nowym Yorku). Występował w Polsce podczas Festiwali: Audio Art., Unsound, Wro, a także w Galerii Kordegrada (Warszawa), Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski (Warszawa), Galerii Arsenał (Białystok), Centrum Sztuki Współczesnej (Toruń) i wielu innych miejscach. W swojej pracy skupia się zarówno na muzycznych poszukiwaniach, jak i audiowizualnych występach oraz interaktywnych instalacjach. Poza działalnością stricte muzyczną zajmuje się promowaniem twórców polskich w kraju i za granicą. Współtwórca wydawnictwa Audiotong. Działał również prężnie przy organizacji kilki festiwali. Wydaje albumy jako Zenial oraz Palsecam, wraz z Maciejem Szymczukiem tworzy projekt AABZU, a wspólnie z prof. Markiem Chołoniewskim udziela się w projekcie Dizzy Kinetics.

Z’EV

Z’EV (Stefan Joel Weisser) urodził się w 1951 r. w Los Angeles. W latach 70. był jednym z założycieli ruchu kulturowego znanego jako industrial – organizując wieczory poetyckie, performance i występując od 1977 r. z solowymi koncertami. W industrialny kontekst wpisał się jako bodaj najbardziej charyzmatyczny szaman ery przemysłowej – samotny perkusjonista, korzystający z osobliwego zestawu instrumentów etnicznych i odpadów przemysłowych.

Z’EV ze swoją muzyką występował w wielu krajach i na prestiżowych festiwalach. Przedstawił kilkadziesiąt instalacji i przeprowadzał warsztaty artystyczne. Tworzył dzieła multimedialne, łączące muzykę, performance, video i teatr. Współpracował z teatrami oraz z takimi artystami i grupami jak m.in.: Glenn Branca, Chris Watson (ex Cabaret Voltaire), Charlemagne Palestine, Fennesz, Genesis P-Orridge (Throbbing Gristle/Psychic TV), Stephen O’Malley, Oren Ambarchi, Merzbow, David Jackman, K.K. Null czy HATI. Z’EV jest autorem kilkudziesięciu publikacji – od artykułów i książek (ważna pozycja to Rhythmajik. Practical Uses of Number, Rhythm and Sound; Z’EV zajmuje się też przekładem tekstów hebrajskich na angielski, jest również znawcą Kabały), poprzez kasety i płyty analogowe – po płyty CD. Z’EV jest zarówno muzykiem, kompozytorem jak i teoretykiem. Jego idee to absolutne odejście od zachodniego języka rytmicznego, od form wypracowanych w XX wieku przez jazz, rock a nawet akademicka muzykę awangardową. Śmiało można uznać tego artystę za jednego z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych perkusjonistów współczesnych.

X-NAVI:ET

Projekt muzyczny Rafała Iwańskiego, artysty dźwięku, perkusjonisty i współzałożyciela grupy HATI – oparty na brzmieniu modyfikowanych analogowo i cyfrowo instrumentów elektronicznych i akustycznych oraz nagrań terenowych i dźwięków znalezionych, także pochodzenia pozaziemskiego. R. Iwański od 2008 r. występował wielokrotnie w Polsce, Niemczech i Szkocji oraz z takim artystami dźwięku i obrazu jak Jeff Gburek, Joke Lanz/SUDDEN INFANT, Peter Kastner, Jan van Wissen, Anna Pilewicz (projekt audiowizualny „Aqualuna”) czy Xavier Bayle.

Wraz z HATI, rytualno-medytacyjnym zespołem bazującym na brzmieniu instrumentów akustycznych, którego jest współzałożycielem, od 2003 r. zagrał kilkaset koncertów w kilkunastu krajach Europy i w USA, też współpracując koncertowo i studyjnie z takimi artystami jak m.in. Z’EV, Peter Votava/PURE (projekt PRSZR), Steve Buchanan, Heike Fiedler, Sławek Ciesielski, John Zorn, Raymond Salvatore Harmon. Rafał Iwański jest współautorem entuzjastycznie odebranego split albumu X-NAVI:ET & ELECTRIC URANUS “Voice of the Cosmoss” (2011, Eter/Beast Of Prey) zrealizowanego we współpracy z Centrum Astronomii UMK. Przed współpracą z Zoharum X-NAVI:ET opublikował dobrze przyjęty album „Soundtracks for the Dying Moments” wydany na płycie winylowej (2012, Instant Classic).

VULTURES QUARTET

VULTURES QUARTET to improwizująca grupa londyńska. Rdzeń zespołu tworzą Matt Chilton, Will Connor i Anthony Donovan. Czwartym muzykiem projektu zostaje za każdym razem inny gość, którego pozostali zapraszają do współpracy nad kolejnymi albumami lub koncertami. Do tej pory byli nimi: Steve Beresford, Damo Suzuki, Ernesto Tomasini, Sandeep Mishra i Jo Quail. Współpracowali również ostatnio z Philipem Petitem, z którym nagrali płytę „Tourbillon D’Obscurité”. Grupa tworzy kompozycje na przecięciu elektroakustyki, dark ambient, free jazzu oraz różnych odmian industrialu; wykorzystuje przy tym tradycyjne instrumenty, użyte w niekonwencjonalny sposób, a także znalezione przedmioty, instrumenty własnoręcznie wykonane ze złomu i przedmiotów domowego użytku, a także za pomocą elektroniki i komputerowego softwaru. Od 2008 roku zagrali w bardzo wielu miejscach w Wielkiej Brytanii, Europie i Ameryce, prezentowali muzykę wielu doskonałych kompozytorów, m.in. Daniela Morse’a i John Zorna. Grali wspólne koncerty u boku: Faust, Nurse With Wound, Fred Fritha, Adam Bohman i innych. Ich dyskografię uzupełniaja publikacje dla: SubRosa, Zos Kia Sounds Recordings, Born Mind. Wkrótce ukaże się album dla Zoharum i TZADIK.

V/A

TUNDRA

Elektroakustyczny projekt Dawida Adrjanczyka i Krzyśka Joczyna. Inspiracją dla muzyków jest przede wszystkim przestrzeń, zarówno w wymiarze fizycznym, jak i duchowym. Oprócz sampli, nagrań terenowych i manipulacji dźwiękiem, duet szeroko wykorzystuje także instrumenty akustyczne. W 2012 roku ukazała się debiutancka płyta zespołu – „Anekumena”, a na początku 2013 roku album „Reindeer Luck”, stanowiący zapis wspólnego koncertu Tundry i Karpat Magicznych.

TROUM

TROUM to niemiecki duet wielce zasłużony na światowej scenie post-industrial-drone-music. Zespół powstał Bremie w 1997 r. Obaj członkowie zespołu „Glit(s)cH” i „Baraka[H]” byli aktywni wcześniej jako muzycy wpływowego w nurcie ambient industrial zespołu MAEROR TRI, który istniał w latach 1988 – 1996. Wizje dźwiękowe TROUM ukształtowały się pod wpływem takich gatunków muzycznych jak industrial, minimal oraz drone-music. Obaj muzycy używają wielu instrumentów: gitar, akordeonu, bałałajki, fletu, harmonijki, gongów, nagrań terenowych, taśm, głosów i wielu znalezionych obiektów dźwiękowych. W oryginalny sposób tworzą wielopłaszczyznową i pełną wyjątkowej atmosfery muzykę, którą określają jako dreaming-muzak.

SYNAPSIS

Projekt powstał w 2009 roku z inicjatywy Dawida Chrapli znanego z projektu Nojsens i Andrzeja Turziaka tworzącego projekty Multipoint Injector, Wulgata i Penemue. Z połączenia tych dwóch muzycznych „profili” powstała grupa osadzona mocno w stylistyce industrialnej z domieszką akcentów dark ambient i noise. Pierwsza płyta duetu ujrzała światło dzienne – metafora dosyć niefortunna, biorąc pod uwagę posępną, choć wypełnioną pokładami pulsującej, podskórnej energii zawartość. Tytułowa „Materia” przejawia się w materiale dźwiękowym poprzez przestrzenne odgłosy huty „Andrzej” – brzęk metalu, pomruki maszyn, warkot pił i dochodzące z oddali dźwięki uderzeń zanurzono w gęstych, dark ambientowych zawiesinach, dopełnianych przez umiejscowioną nieco bardziej w tle, mniej lub bardziej hałaśliwą elektronikę.

STROM NOIR

Emil Maťko (ur. 1979) mieszka i tworzy w Bratysławie (Słowacja). Tworzy muzykę jako STROM NOIR od 2007 roku.
Publikował do tej pory albumy dla Hibernate, dataObscura, Dronarivm, Rural Colours, taâlem, Twisted Tree Line, U-Cover and Ginjoha.

Komponując używa głównie elektrycznych i akustycznych gitar oraz róznych efektów, tworząc dzwięki oscylujące w rejonach drone, ambient i post rock

SLOWTION

Slowtion to muzyk współpracujący z Maćkiem Szymczukiem, który brał udział w sesji ‚Ways’.

SINDRE BJERGA

Norweski artysta dźwiękowy, który działa solo oraz w wielu projektach (m.in. doskonały drone’owy Star Turbine) oraz prowadzi label Gold Soundz.

SIGILL

Sigill to projekt brata Salo i Nantura – duetu kreującego swe lunarne przestrzenie i astralne dźwiękowe pejzaże za pomocą sampli oraz antycznych instrumentów. Materiał zespołu został zarejestrowany podczas zimowej równonocy 2006 roku.

SECRETIA

SECRETIA to projekt MIRRORMANa, polskiego niezależnego muzyka i fotografa, oraz INDII CZAJKOWSKIEJ, wokalistki i multinstrumentalistki, znanej m.in. z autorskiej płyty ,Cosmospir’. Drogi artystów zeszły się pierwszy raz w 2009 roku podczas sesji nagraniowej „Holy Rain” – ostatniej płyty trip-hopowego BLACK GLASS, na której wokalistka wystąpiła gościnnie w dwóch utworach.

Schuyler Tsuda

Schuyler Tsuda jest awangardowym muzykiem i konstruktorem instrumentów, których brzmienie powstaje w oparciu o brzmienie stalowych talerzy, fortepianowych strun a także drewnianych patyków i wszelkiego rodzaju elektronicznych urządzeń wykonanych metodą DIY. Potężne ściany dźwięku zestawiane są z niewiarygodnie delikatnymi i ulotnymi melodiami. Tworzył nosowy duet Shield Your Eyes. Schuyler Tsuda stawia sobie za cel, aby każdy koncert był niepowtarzalny, dlatego za każdym razem projektuje specjalne instrumenty na każdą nowe wydarzenie. Wspólnie nagranie muzyka z grupą Vultures Quartet to ukoronowanie jego dotychczasowej pracy artystycznej.

Rutger Zuydervelt

Rutger Zuydervelt – aktywny holenderski artysta dźwięku, znany bardziej jako MACHINEFABRIEK.

RE-DRUM

Rosyjski projekt Re-Drum istnieje od 2002 roku. Jego twórcą jest Pavel Aleshin.
Muzyka Re-Drum to wypadkowa drone/noise.
Swoje albumy publikował do tej pory m.in. w Zoharum, Attenuation Circuit, Black Orchid…

RAPOON

Rapoon to legendarny, awangardowy projekt, za którym ukrywa się Robin Storey. Artysta ten tworzy nieprzerwanie od ponad trzech dekad i jest odpowiedzialny za inspiracje dla dziesiątek artystów, dzięki muzyce tworzonej z Zoviet France, a później z Rapoon, New Cult of the Sun Moon, Hank & Slim i pod swoim własnym nazwiskiem.
Mając już na swoim koncie ponad 50 wydawnictw, Rapoon jest doskonale znanym projektem w świecie muzyki ambient.

Rafał Kołacki

Rafał Kołacki – archeolog i etnolog, doktorant socjologii, muzyk i animator kultury. W sferze nauki jego zainteresowania rozciągają się od archeomuzykologii po historię polskiego punk rocka i antropologię dźwięku, której poświęca swe ostatnie badania, studiując jonosferę aglomeracji miejskich. W dziedzinie sztuki jego poszukiwania są równie rozległe, obejmując grę na perkusji w hardcorowej grupie Stagnation Is Death, występy w akustycznej formacji HATI oraz elektroakustyczne i performerskie działania w kolektywach twórczych Molok Mun, Fiki Miki Black Power Trio oraz Carate Cojak, z którymi zaliczył dziesiątki koncertów i niemało sesji nagraniowych udokumentowanych wydawnictwami płytowymi.

PROMUTE

To projekt za którym ukrywa się Shaun Sandor.
W Zoharum ukazał się jeden jego album w kolaboracji z RAPOON.

PHURPA

Ta inspirująca muzyczna podróż zaczęła się w połowie lat 90-tych w Moskwie, kiedy to grupa artystów i muzyków wywodzących się z legendarnej formacji Cardinal Art Faktory, pod przewodnictwem Aleksieja Tegina, rozpoczęła naukę tradycyjnej muzyki rytualnej z zamiarem sięgnięcia głębiej, do obszarów kultur muzycznych starożytnego Egiptu, Iranu i Tybetu. To, co przede wszystkim charakteryzuje ten zespół, to tzw. Prymitywny Bön – czyli wierzenia szamańskie (przypominające szamanizm Azji Centralnej), opierające się na zjednywaniu demonów poprzez ofiary ze zwierząt itp.

W 2003 roku uformował się już skład grupy, której nazwa początkowo brzmiała PHURPA DRUGSE CHEMPA. Członkowie zespołu prowadzili w owym czasie badania, zarówno teoretyczne jak i praktyczne, nad starożytnymi praktykami i ceremoniami liturgicznymi, wywodzącymi się z tradycji Bon. Bez wątpienia jednak, największą siłą PHURPA jest tantryczny śpiew, zwany rgyud-skad. Oprócz samego śpiewu, ciekawe są też instrumenty, których używa PHURPA, w ich skład wchodzi Damaru – tybetański bęben, wykonany z ludzkiej czaszki i skóry, Kanlin – trąbka z kości udowej, plus kilka klasycznych instrumentów jak Dungar czy Dungchen. Pierwszym wydanym przez zespół materiałem był potrójny CD-R „Tro-Wo Phur Nag”, który ukazał się w ilości 11 kopii, następny był limitowany do 50 egzemplarzy „Mu Ye”, który został przepięknie wydany przez, niestety nieistniejącą już wytwórnię, Soldier of Shambhala Records, a miało to miejsce w 2009 roku. W tym samym roku, w mieszczącej się w Sankt Petersburgu wytwórni Aquarellist ukazuje się „Nag bDud Ceremony”, a także „Trowo Phurnag Ceremony”, który jako pierwszy wydaje Mantra Spenta, następnie rok później Sketis Music, a na samym końcu w formie podwójnego winyla wypuścił to w swym Ideologic Organ,Stven O’Malley. Ostatni materiał, zatytułowany po prostu „Phurpa”, został opublikowany na kasecie przez amerykańską Brave Mysteries. Każdy z przedstawionych rytualnych zapisów jest absolutnie niesamowitą podróżą, ku wszystkim mrocznym pierwiastkom w nas samych i tym, co znajduje się wokół nas, a co stanowi naszą własną mantrę.

OUROBOROS

OUROBOROS to włoski zespół dark ambientowy powstał w 2004 roku z inicjatywy Marco Grosso, który po wielu latach ezoterycznych i alchemicznych studiów postanowił własne doświadczenia przekładać na muzykę. W ten sposób traktuje projekt, jako medium w poszukiwaniu własnego kamienia filozoficznego. Utwory OUROBOROS zabierają słuchacza w świat antycznych i średniowiecznych czasów za pośrednictwem melodii i śpiewu w języku łacińskim. To właśnie mistyczny, nieco sakralny charakter utworów stał się elementem rozpoznawczym Ouroboros.

Orryelle Defenestrate-Bascule

Orryelle Defenestrate-Bascule – pielgrzym, mag chaosu, malarz, muzyk, pisarz – jednym słowem artysta totalny. Praktykuje Adinath tatrę, Aghori, Thelemę oraz Gnostyczne Voodoo.
Pochodzi z Australii, występuje jako muzyk oraz prezentuje swoje prace na całym świecie.
Dyrektor the Metamorphic Ritual Theatre Company. Nawet, gdy występuje solo podczas swoich podróży, jego muzyczne występy zawierają elementy tańca, teatru oraz rytuału, znanego z działalności niniejszego teatru.
Podczas koncertów posługuje się głównie głosem oraz grą na skrzypcach; czasem korzysta również z eksperymentalnych elektronicznych tracków z różnych kolaboracji z całego świata.

Jego występy to dynamiczne inwokacje, kombinacja struktur poszczególnych utworów i spontanicznych improwizacji.

Projekt 156 = Musick to eksperyment na polu magicznej muzyki nagranej przez członków The HermAphroditic ChAOrder of the SILVER DUSK, zwykle wykorzystywanej przez nich w kontekście rytuału lub inwokacji, która następnie zostaje rozwinięta w dalszym procesie twórczym przez innych artystów pochodzących z różnych miejsc na globie.
Styl muzyczny zawarty na niniejszym albumie rozciąga się od neoklasycznego dark ambientu opartego na brzmieniach elektronicznych, eksperymentów z użyciem zróżnicowanego instrumentarium do prostych dźwięków, odwołujących się do pierwotnych rytuałów Hekate, bazujących na brzmieniach dzwonków, bębnów itp. Na album składają się pojedyncze improwizacje z różnych występów członków The HermAphroditic ChAOrder of the SILVER DUSK zarejestrowanych podczas przedstawień ‘She shall Ride He’ w Melbourne i zsynchronizowanych z innymi działaniami członków grupy w Stanach Zjednoczonych, Europie i Korei.
Orryelle przedstawiając koncept albumu powołuje się na tradycję Thelemy. Nadając albumowi tytuł 156=Musick Babalon Kaos odwołuje się do poematu składającego się ze 156 słów autorstwa A. Crowleya oraz do sanskrypcji słowa Magick (Magija) wydobywając z niego erotyczny aspekt magii seksualnej Fr. Perturabo. Gra liczb i słów jest nie bez znaczenia: 418 – Wielkie Dzieło realizowane poprzez dźwięk w kontekście 156 – Babalon, która była wielką inspiracją członków The HermAphroditic ChAOrder of the SILVER DUSK, a której to inwokowane są w większości utwory znajdujące się na albumie, stanowią nawiązanie do eleuzyjskich misteriów…
Formuła 156=Musick w pełni została zaprezentowana w wydaniu limitowanym do 156 egzemplarzy, zawierającym bonusowy dysk CD-r.
The HermAphroditic ChAOrder of the SILVER DUSK – jest międzynarodową inicjatywą artystyczno-magiczną osób, parającących się muzyką, visual art.’em, teatrem, rytuałem oraz różnymi formami sztuk multimedialnych, jako czynnikami ziemskiej magii. Działanie grupy stanowić ma kontrapunkt do solarnej i strukturalnej magii Zakonu Złotego Brzasku. Srebrny Brzask eksploruje rdzenne intuicyjne, lunarne i artystyczne postrzeganie magii.

NIEDOWIERZANIE

NIEDOWIERZANIE to jednoosobowy projekt pochodzący z Marsylii a rezydujący w Berlinie. Eklektyczny tygiel gromadzący w sobie inspiracje pochodzące ze współczesnej muzyki klasycznej, IDM, industrialu i eksperymentu. Nagrania terenowe, instrumenty strunowe, elektronika. Od roku 2009 Niedowierzanie koncertuje po Europie (m.in. Berlin, Barcelona, Drezno, Hamburg, Paryż, Antwerpia, Poznań) wykorzystując na żywo takie instrumenty jak wiolonczela, mandolina, trąbka czy akordeon, wzbogacone o zapętlone brzmienia cyfrowe.

NEPENTHE

NEPENTHE – projekt współpracował z Inner Vision Laboratory podczas sesji ‚Ambit

NAGAMATZU

Nagamatzu był brytyjskim duetem (triem we wczesnym etapie rozwoju), aktywnym w latach 1981-1991 składającym się z Andrew Lagowski i Stevena Jarvisa. W czasie swojej działalności nagrali ich 3 kasetowe albumy i 12-calowy singiel oraz pojawili się na wielu kompilacjach. Stworzyli bardzo osobliwą instrumentalną mieszankę post-punku z taneczną elektroniką.

MONOPIUM

MONOPIUM – zaczęło funkcjonować w 2007 roku jako jednoosobowy projekt, za którym stał Michał Majcher. Zadebiutował płytą „Mesmerized”, opublikowaną przez wydawnictwo Beast of Prey. Muzyka, jaką komponuje wymyka się jednoznacznej klasyfikacji, można w niej doszukać się wielu elementów, neo-cabaretu, postindustrialu, muzyki konkretnej, drone, a nawet free jazzu. Klimat preparowanych dźwięków przywołuje skojarzenia z ilustracją dźwiękową do filmów noir, ze sztuką surrealistów i dadaistów. Można śmiało powiedzieć, że MONOPIUM, dzięki bardzo otwartej formule, braku barier i ciągłemu poszukiwaniu, tworzy nową jakość, co znacznie wyróżnia go spośród artystów ze sceny postindustrialnej i nie tylko…

MJ CAROLINE

MJ CAROLINE autorka tekstów (m.in. konceptu albumu 23 THREADS ‚Conspicous Unobstructed Path’), artystka, soundesigner.
Rejestrowała wspólnie z Markiem Marchoffem album ‚Voxfields’

MICROMELANCOLIÉ

Micromelancolié to projekt Roberta Skrzyńskiego (1984 | PL), aktywny od roku 2002. Z pomocą mikrosampli, dźwięków znalezionych, nagrań terenowych oraz sprzężeń zwrotnych, buduje repetytywne struktury mieszczące się w ramach estetyki usterki. Nagrania projektu ukazują się na całym świecie, głównie na kasetach w labelach takich jak: A Beard of Snails (DK), Already Dead Tapes (US), Ghetto Naturalist Series (US), Jozik Records (FI), Quasi Pop (UA), Rocket Machine Tapes (AU) czy Sangoplasmo (PL).

MAREK MARCHOFF

Marek Marchoff twórca projektu DIFFERENT STATE oraz 23 THREADS. Występuje również pod swoim nazwiskiem jako Marek Marchoff, Marek X. Marchoff lub w kolaboracjach

MANINKARI

Duet grający muzykę instrumentalną łączący w swojej muzyce elementy improwizacji z oryginalnymi kompozycjami, z naleciałościami na ambient, drone, rocka, muzyki współczesnej. Używają instrumentów perkusyjnych, altówki, cimbalom, syntezatorów.

Maninkari napisali również muzykę do trzech krótkich filmów: ‚Des nuages au bout des doigts’ Simone’a Massi, ‚Call baker’ Dana Salzmanna i ‚Blattaria’ Thomasa Pantalacci. Ich ścieżka dźwiękowa do „Phantasmes” Thomasa Pantalacci jest ich czwartą współpracą w świecie filmu

MAMMOTH ULTHANA

Mammoth Ulthana to duet muzyków (Jacek Doroszenko, Rafał Kołacki) tworzących organiczne kompozycje muzyczne. Elektronika zmieszana jest tu z brzmieniem gongów, dzwonów, rogów i zestawu instrumentów etnicznych. Idea formy muzycznej zespołu opiera się na wzajemnym przenikaniu brzmienia tradycyjnych instrumentów akustycznych ze strukturami dźwiękowymi generowanymi przez oprogramowanie komputerowe. Wynikiem kombinacji jest intensywna przestrzeń muzyczna osadzona na solidnych podstawach kompozycyjnych, a jednocześnie bogata w partie nieprzewidzianych zdarzeń dźwiękowych.

Koncepcja ideologiczna projektu jest zbudowana wokół wizji plemienia Mammoth Ulthana, prastarej społeczności szamanów. Muzycy starają się wcielić w życie fenomen doświadczania rzeczywistości poprzez medytację dźwięku, niekoniecznie w stricte muzycznym charakterze.

Występom duetu towarzyszy kontemplacyjna projekcja wizualna.

1000SCHOEN

MAEROR TRI

MAEROR TRI – legendarny zespół, reprezentant sceny drone/ambient powstał w połowie lat osiemdziesiątych XX wieku. W skład projektu wchodzili Stefan „Baraka H” Knappe, Martin „GLIT[s]CH” Gitschel i Helge Siehl. Stefan i Martin tworzą obecnie projekt TROUM, natomiast Helge projekt 1000SCHOEN.

MACIEK SZYMCZUK

Muzyk. Ze względu na szerokie zainteresowania tworzy z różnymi ludźmi pod różnymi szyldami. Jako MACIEK SZYMCZUK splata ambient, muzykę etniczną i eksperymentalną elektronikę w atmosferyczną muzykę na pograniczu snu i jawy. Najważniejsze płyty: „Dilmun” (2002), „Mik-musik na fortepian, chór i orkiestrę” (2003, Mik-Music), „Echoes” (2005, Simple Logic Rec.), „Looking For Shooting Stars” (2005, Simple Logic Rec.), „Ways” (2011, Zoharum). Jako AABZU, do spółki z Zenialem (Łukasz Szałankiewicz) starają się połączyć różnorodne zainteresowania w różnobarwną muzyczną miksturę, która zabiera słuchacza na egzotyczną wycieczkę. Najważniejsze płyty: „Shape of Lost Things” (2005, Simple Logic Rec.), „Rambo” (2010, AudioTong).

MACHINEFABRIEK

Rutger Zuydervelt (1978) jest holenderskim artystą multimedialnym działającym od 2004 pod szyldem Machinefabriek. Muzyczny samouk, na co dzień grafik, od ponad 10 lat łączy w swojej twórczości ambient, noise, minimalizm, drone i nagrania terenowe. Ma na końcie współprace z takimi artystami jak Steinbrüchel, Jaap Blonk, Aaron Martin, Peter Broderick, Frans de Waard, Simon Nabatov, Mats Gustafsson, Steve Roden, Gareth Davis, Stephen Vitiello, Michel Banabila i Tim Catlin, oraz wieloma uznanymi wytwórniami m.in. Type, Important, Home Normal, 12K, Dekorder, Digitalis, Experimedia oraz Staalplaat. Kompozycje jego autorstwa były wykorzystywane w filmach oraz przedstawieniach tanecznych.

LAGOWSKI

Artysta zajmuje się tworzeniem i wydawaniem muzyki elektronicznej od 1982 roku.

Od 1987 roku wydał ponad 25 albumów i dziesięć singli 12-calowych, publikuje nagrania w wydawnictwach na całym świecie. Artysta brał udział w takich projektach, jak: Nagamatzu, Lustmord, Terror Against Terror, Isolrubin B.K. oraz Legion, S.E.T.I. i Lagowski.

Występował na jednej scenie z takimi artystami jak: Fennesz, Bruce Gilbert, Richard H. Kirk (Cabaret Voltaire), Disinformation, Scanner, Zbigniew Karkowski, Yoji Biomehanika, Dive and Clock DVA.

Jest wykładowcą na Kingston University w Londynie.

KALLEE & THE LUNAR TRIO

Pierwszy antydźwięk, pierwszą myśl, pierwszy akt twórczy KALLEE, zwiastował „BesMas”, zainspirowany obrazem angielskiego artysty-maga Austina Osmana Spare’a. W czerwcu 2011e.v. KALLEE została zaproszona do udziału w kompilacji „Tesserae 1.0”, gdzie znalazła się w towarzystwie takich artystów jak John Contreras czy Cyclobe, prezentując ów utwór.

Kolejnym aktem twórczym był hołd złożony wybitnemu myślicielowi Robertowi Antonowi Wilsonowi na kompilacji „From Earth To Sirius”, opublikowanej przez wydawnictwo Zoharum. Prezentowany utwór nosił nazwę „Sabbah & 23 Hashisheen” i stal się początkiem nieoficjalnej współpracy z wytwórnią, którą w 2016 roku zwieńczy debiutancki album KALLEE & The Lunar Trio, zatytułowany „Nushtur”, prezentujący trzy utwory, utrzymane w stylistyce Noir -Ambientu.

Jarl

Projekt Jarl rozpoczął się w 1999 roku i wydał ponad 10 płyt CD od 2003 roku w kilku różnych wytwórniach płytowych.

Erik Jarl jest także członkiem postindustrialnego projektu IRM. Muzykę Jarla trudno określić, zbyt dużo się tu dzieje, jak na ambient, a jest zbyt hipnotyczna na industrial.

INNER VISION LABORATORY

Inner Vision Laboratory (I.V.Lab) to projekt muzyczny za którym stoi artysta muzyk Karol Skrzypiec (ur. 1985, absolwent szkół muzycznych I i II stopnia w klasie fortepianu). Powstanie projektu przypada na marzec 2005 roku. Stylistycznie I.V.Lab można zaliczyć głównie do gatunku dark industrial ambient, jednakże w dyskografii znaleźć można również elementy muzyki etnicznej, muzyki klasycznej etc. Pierwsze nagrania zaowocowały powstaniem albumu „Set Of Several Illustrations” który ukazał się za pośrednictwem netlabelu Far From Showbiz. Kolejne płyty wydane zostały przez takie wytwórnie jak Rage In Eden, Zoharum, No Angels Productions, Beast Of Prey. Projekt na kolejnych wydawnictwach ewoluował z prostych eksperymentów do szeroko pojętej muzyki ilustracyjnej i konceptualnej. Utwory powstają w oparciu o dźwięki syntezatorów, fortepianu, nagrań terenowych i sampli.

TAŃCE SNU

Trzonem projektu „Tańce Snu” jest duet India Czajkowska i Sebastian Madejski.
Rok później do składu dołączyli: znakomity gitarzysta, Paweł Prochowski, Adam Rozenman (instrumenty perkusyjne) oraz meksykański muzyk – Daniel Zorzano grający na viola da gamba. W tym właśnie składzie powstał pierwszy studyjny album tego projektu w Studio Dźwięków Niemożliwych Tadeusza Sudnika.

In Scissors

„Filozofia iN sCissorS to tworzenie za każdym razem innego świata lub wymiaru, w który dana muzyka się dzieje…
Zacząłem lekcje gry na fortepianie w wieku 6 lat, a w 1999 rozpocząłem nadawać swoim kompozycjom kształt oraz eksperymentować z nimi. Powód, dla którego stworzyłem iN sCissorS, to była potrzeba wyrażenie siebie, a także stworzenia świata, który tkwił mi w głowie. Świata znacznie innego od tego, w którym byłem i w którym teraz żyje. Projekt powstał z potrzeby tworzenia nie tylko muzyki, lecz obrazów, zarówno przez muzykę, grafikę czy video i eksperymentowania z dżwiękiem. Tworzenie muzyki to dla mnie rodzaj rytuału, który wprowadza mnie w odpowiedni stan i nastrój do tworzenia tego, czym od strony muzycznej i wizualnej jest iN sCissorS. Od samego początku towarzyszył mi obraz mrocznego podziemnego świata i stąd też wzieła się pierwsza nazwa projektu – Aes Sidhe.

W tym samym czasie byłem także klawiszowcem, wokalistą, gitarzystą i basistą w różnych zespołach. Ich muzycznymi korzeniami było wiele gatunków, zaczynając od bluesa przez jazz, hard rock, gothic, kończąc na doom metalu. Teraz, oprócz iN sCissorS, gram także na klawiszach w zespole Bare Infinity, który gra metal symfoniczny z kobiecymi wokalami.”

HYBRYDS

Belgijski projekt Hybryds – kierowany przez Sandego Nys (Magthea) – to już instytucja na scenie niezależnej. Hybryds zaczynali w ramach kasetowej sceny mail-art w 1986 po rozpadzie Absolute Controlled Clinical Maniacs (z którego wyłoniły się The Klinik i Hybryds), natomiast w latach 90. nagrali całą serię znakomitych płyt. W ich muzyce splatały się elementy ambient, field recordings, noise, trance, a nawet techno, a wszystko to w sosie postindustrialnej elektroniki z silnymi akcentami rytualnej rytmiki. Na swoim koncie mają współpracę z takimi artystami jak Dirk Serries (aka Vidna Obmana/Fear Falls Burning), Herman Klapholz (Ah Cama-Sotz), Dirk Ivens (Dive, ex-The Klinik) czy Djen Ajakan Shean. Od początku swojej działalności Hybryds starał się badać wpływ muzyki na (pod)świadomość słuchacza wprowadzając go w dźwiękowy trans.

HOROLOGIUM

Początki zielonogórskiego Horologium to rok 2004, gdy płyta ‘The Fire Sermon’ trafia do rąk właściciela francuskiej wytwórni Divine Comedy Records. Kolejne lata przynoszą wiele wydawnictw płytowych, między innymi dla Neuropa Records, Old Europa Cafe czy La Esencia Records. Twórczość projektu, oscylująca między dark ambientem, martial industrial oraz muzyką eksperymentalną, inspirowana jest literaturą piękną i filozofią XIX i XX wieku. Projekt Grzegorza Siedleckiego koncertował jak dotąd w Polsce, Irlandii, Hiszpanii, Niemczech i we Włoszech.

HOARFROST

HOARFROST jest projektem dark ambient/industrial, stworzonym w 2006 roku na Śląsku, przemysłowym regionie Polski.

Pierwszy album HOARFROST – „Dungeon” wydawnictwa Kaos-Ex-Machina – ukazał się na początku 2007 roku. Był historią ludzkiej izolacji i niemożliwości ucieczki od bólu. W KEM HOARFROST opublikował także utwory na dwóch kompilacjach oraz split z Mrokiem „The girl, who loved tattoos”, inspirowany Ilsą Koch, sadystyczną żoną komendanta obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie.

W 2008 roku HOARFROST wziął udział w kompilacji wydawnictwa Eastern Front z utworem „Insanus” Pierwszym długogrającym CD HOARFROST i oficjalnym debiutem było “Ground zero”, wydane we wrześniu 2008 przez Zoharum. To 37-minutowy opis krajobrazu wyłaniającego się z nieznanego kataklizmu, prezentujący ruiny, rumowiska stali, kurz fruwający w powietrzu, rdzę i odłamki oraz walące się konstrukcje.

Rok później – w kolaboracji z INNER VISION LABORATORY – HOARFROST nagrał CD „Decline” , poprzedzone singlem „Broken waltz” (oba wydane przez Zoharum). HOARFROST uczestniczył także w kompilacjach Zoharum „Amalgame” i “Sensitive data” oraz kompilacji wydawnictwa Mizantrophy “Still the same after years”, Dotąd HOARFROST występował na żywo w Polsce i Irlandii.

HATI

HATI to grupa muzyczna bazująca na brzmieniu instrumentów akustycznych – etnicznych i obiektów z recyklingu, łącząca w sobie eksploracje na polu muzyki rytualno-medytacyjnej i improwizowanej. Zespół został założony w Toruniu w 2001 r. przez Rafała Iwańskiego i Dariusza Wojtasia, od 2006 występowali jako trio z Rafałem Kołackim, od 2007 jako duet Iwański/Kołacki, z gościnnymi występami Dariusza Brzostka i innych muzyków. Grupa zagrała kilkaset koncertów w Polsce, USA, Niemczech, Hiszpanii, Belgii, Holandii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji i Danii. Muzycy pojawili się na wielu festiwalach, m.in.: Unsound Festival New York, Equinox Festival w Londynie, Fanø Free Folk Festival w Danii, Linien Festival w Getyndze, Bleisound Festival w Monachium, Audio Art Festival w Krakowie, Wrocław Industrial Festival, Festiwal w Krajobrazie w Inowłodzu, Międzynarodowe Prezentacje Muzyczne Ambient w Gorlicach, Open’er Festival w Gdyni. Grupa HATI nagrała szereg płyt, także we współpracy z innymi polskimi i zagranicznymi muzykami, wydanych w takich wytwórniach jak Eter, Nefryt/Malachit, Beast Of Prey, Drone Records, Ars Benevola Mater, Requiem.

Współpracowali koncertowo i studyjnie z wieloma artystami dźwięku, m.in. takimi jak Z’EV, PAS, John Zorn, Peter Votava/PURE, Sławomir Ciesielski/ex REPUBLIKA, Robert Curgenven, Steve Buchanan & Heike Fiedler, Raymond Salvatore Harmon (video). R. Iwański i R. Kołacki są też pomysłodawcami i współorganizatorami międzynarodowego multimedialnego CoCArt Music Festival w CSW Znaki Czasu w Toruniu.

GENETIC TRANSMISSION

GENETIC TRANSMISSION jak mało który projekt w Polsce, idealnie wpisuje się w nurt zwany industrialem, ukutym gdzieś na przełomie lat 70. i 80. przez pionierów z THROBBING GRISTLE, EINSTÜRZENDE NEUBAUTEN czy SPK.

Muzyczna przygoda GENETIC TRANSMISSION – do eksploracji rejonów dźwiękowych, które stanowią esencję nurtu industrialnego. Jego radykalne poszukiwania to antyrock, wyczulony na szczegóły, to poszukujące oblicze tej właśnie estetyki; niekiedy opresyjny hałas, zaszumiony ambient, czy różnego rodzaju preparacje dźwiękowe. Muzyka GENETIC TRANSMISSION mieści się w szerokim nurcie twórczości industrialnej, jednak po dokładnym wsłuchaniu się w nią, okazuje się, że ów „industrial” to raczej ogólnik. To niezwykle wielowymiarowy projekt, który ze swadą przetwarza wszelakie odmiany sztuki współczesnej. Poza echami przemysłu mamy tu nawiązania do muzyki elektroakustycznej, konkretnej i bruitystycznej, której podstawy stanowią wszelakie brudy i sprzężenia. Chociaż dzisiaj GENETIC TRANSMISSION znajduje się w uśpieniu, jego imponujący dorobek, kilkudziesięciopłytowa, imponująca dyskografia wystarczy na jeszcze kilkanaście lat uważnego zgłębiania przez, miejmy nadzieję, kolejne pokolenia odbiorców, a i Ci starsi potrzebują więcej czasu, aby zgłębić każdy cenny dźwięk, zarejestrowany podczas wielogodzinnych sesji.

ForrrestDrones

Utwory ze starymi zdjęcia różnych roślin zaczęły krążyć w sieci, pełne organicznych eterycznych dronów – jak się okazało – wychodziły one spod ręki Roberta Skrzyńskiego (Micromelancolié)

FEINE TRINKERS BEI PINKELS DAHEIM

FEINE TRINKERS BEI PINKELS DAHEIM – projekt Jurgena Eberharda (ur. 1966) – muzyka pochodzącego z Bremen. Muzyką eksperymentalną zajmuje się od 1989 roku. Na swoim koncie posiada wiele publikacji: na płytach CD, kasetach oraz wydawnictwach winylowych, ukazujących się dla Audiofile Tapes (USA), Vinyl Communication (USA), Drone Records (Germany), White Rabbit Records (Germany), and Silken Tofue (Belgium). Znany jest również ze współpracy z innymi zespołami z rodzinnego miasta: Troum, Maeror Tri, B-tong, 1000 Schoen, All Sides. Do komponowania i aranżowania muzyki, oprócz klasycznego dla gatunku drone zestawu, używa dźwięków różnych zabawek, urządzeń domowego użytku, chemikaliów, które odpowiednio do własnych potrzeb modyfikuje. Jego muzykę najlepiej określa sformułowanie: The heavy psycho-acoustic sound!

ENVENOMIST

Skorodowane zimnem barwy popsutych syntezatorów analogowych skąpane w oceanie pogłosu. Poszarzały krajobraz tworzy dźwięki zahaczające o terytoria dark ambientu, klasycznego industrialu z lat 80tych, pionierskich dokonań ambientu 70-tych, i kompozytorów z końca XX wieku. Envenomist to dźwięk deszczu popiołu, rządów kamienia, spalonej ziemi i głębi pustki. Wśród wielu wydawnictw należy zwrócić uwagę na ”Abyssal Siege”, ”Chariots” and ”Bound Dominions”.

Poza Envenomist David Reed tworzy soniczne wizje od 2000 roku wraz z luasa raelon, Imvixor, Nightmares (z Jonathanem Canady and Markiem Solotroff), Eolomea (z Andre Foisy) i brittle foundries oraz współpracuje z Grehiem Holgerem, Mike’m Shifletem i Erikiem Jarlem

ECHOES OF YUL

Istniejący od 2008 roku projekt za którym stoi Michał Śliwa często uzupełniany gościnnymi występami innych muzyków. Do tej pory wydał 2 płyty i jeden split:
(“Echoes of Yul” /We Are All Pacinos/ oraz “Cold Ground” /Avantgarde/)
Muzyka EOY to organiczna mieszanka noise`u, space-rocka i doom-metalu zanurzonego w posępnej ambientowej atmosferze w klimacie filmowych soundtracków.

DROIN

Droin – polski artysta mieszkający i tworzący w Nowym Jorku. Debiutował w Beast of Prey.
W barwach Zoharum opublikował album wspólnie z Markiem Marchoffem.

DIFFERENT STATE

W końcu 1992 r. do dwóch fanów muzyki ciężkiej, uprzemysłowionej: Industry AW i M.Marchoff, dołączyło następnych dwóch Adam i Greg. W tym składzie zespól zagrał kilka koncertów i opublikował pierwsze demo ,,grain” [spm rec]. Oprócz konwencjonalnego instrumentarium wykorzystali łańcuchy kolejowe, amortyzatory, kowadło, młoty itd.

W 1995 roku M. Marchoff wyjechał do USA a kapela skoncentrowała się nad nową produkcją studyjną, ,,Knar” . Po roszadach personalnych zespól nagrał ,,Cardinal Mosaic” oraz wypuścił kasetę ,,Investigation Committiee on Ambient Phenomena”. W składzie: Oval, Greg i M.Marchoff został nagrany materiał ,,Dew”. W roku 2000, zrealizowali płytę ,,Azure”. W Nowym Jorku powstało ,,Elements”. Następnie powstał materiał -,,Hidden Sounds of Magnetic Field” oraz “More than Music”. (Requiem Rec.)

Od 2007 roku Different State współpracuje z Zoharum. W wyniku tej współpracy został opublikowany split z projektem Sigill: „Spazmatic[k] Spell”, reedycja albumu ‘Knar’,’Yield’ oraz regularne wydawnictwa ‘Through the falling Eyelid‘, czy ‘The Fridgid Condtion’.

Kompozycje Different State to mieszanka wielu kierunków i stylów, które najtrafniej można określić mianem illbientu, muzyki pulsującego miasta.

Poza działalnością pod szyldem Different State Marek Marchoff tworzy wiele projektów pobocznych, kolaboruje z różnymi artystami, czego owocem są różne publikacje,wydawane na regularnych płytach CD.

DESIDERII MARGINIS

Ze szwedzkiego potopu ambientowych projektów z lat 90-tych poprzedniego wieku, Desiderii Marginis jest jednym z nielicznych wciąż aktywnych i zdecydowanie jednym z najlepszych pośród tych nielicznych. Nie chcąc być typowym projektem w stylu Briana Eno/Lustmord, Johan Levin, mózg projektu Desiderii Marginis, stworzył i rozwija swoja unikatową paletę dźwiękową, w której zmieszał elementy cyfrowe i analogowe: melancholijną elektronikę z elementami elektroakustycznymi oraz podskórnymi rytmami. Od początku działalności jego muzyka spotkała się z pozytywnym odzewem, co przyniosło albumy w legendarnej szwedzkiej wytwórni Cold Meat Industry, a ostatnio także w kanadyjskim Cyclic Law.

DEAD FACTORY

DEAD FACTORY to aktywnie działający od 2001 roku projekt Macieja Mutwila. Muzycznie i wizualnie oscyluje on w rejonach przemysłu i rejonu Śląska, z którego pochodzi, a który niewątpliwie stanowi dla niego największą inspirację. Obrazy i dźwięki z jego naturalnego otoczenia przeniesione zostały na kolejne wydawnictwa. Dyskografia obejmuje: 2 dema CDr „Solitude”, „Nowhere”, MCD „Indusreality”, split z ATUM oraz kilka publikacji mp3. DEAD FACTORY współpracował z kilkoma innymi artystami i projektami, poza wspomnianym ATUM, jeszcze z MOAN, Maćkiem Szymczukiem, SUTURE NAVIGATOR, czy SUBSTEP INFRABASS.

DEAD FACTORY po dłuższej przerwie wydawniczej powraca z nowym albumem, po raz pierwszy wydanym na srebrnym krążku. „Nachtmusik” dostępny jest w dwóch wersjach: podstawowej – w kopercie, dołączonej do szóstego numeru HARD ART. oraz limitowanej do 200 szt. ręcznie numerowanych kopii – w specjalnym opakowaniu z dodatkami. Jest to pierwsze wspólne wydawnictwo Beast of Prey oraz Zoharum.

DAT RAYON

Dat Rayon tworzy muzykę do nieistniejącego filmu drogi. Inspiruje się amerykańskim designem samochodowym lat 60’tych i 70’tych ubiegłego wieku. Samochodowy nomadyzm, bezcelowe przemieszczanie się, mylenie tras, odkrywanie przypadkowych miejsc i świat widziany z wnętrza pojazdu. Składnikami muzyki Dat Rayon są zdeformowane elementy współczesnej elektronicznej muzyki klubowej. Celem Dat Rayon jest budowanie nastrojów i sterowanie emocjami słuchacza przy użyciu dźwięków nie posiadających ludzkiego pierwiastka.

Projekt przed podjęciem współpracy z Zoharum i publikacją “Motor City” opublikował krążek długogrający ”Station Wagon” (Nasiono Records, 2012) oraz netowe wydawnictwo ”Junkyard” (Dat Rayon/Zoharum, 2013).
Swoją muzykę przedstawił na żywo podczas licznych koncertów, m.in. festwali Open Source Art (PL) oraz Sound Around (RU/LT/PL).

Dag Rosenqvist

Dag Rosenqvist – szwedzki muzyk występujący solo pod swoim nazwiskiem a wcześniej jako Jasper TX.

COLUMN ONE

COLUMN ONE to pochodzący z Berlina i okolicy kolektyw artystów multimedialnych z często zmieniającym się składem, działający od początku lat 90tych poprzedniego wieku. Ich występy i grafiki są równie ważne jak muzyka. Zasadniczą kwestią i główną motywacją do pracy Column One jest sumowanie komunikacji. Znaczenie to przywrócić do sfery świadomości komunikację z nieuniknionymi skutkami i jej obecnością…. w ten sposób chodzi o dekodowanie informacji, jej wykorzystanie, cięcie i dekodowanie tego, co przedstawia się nam jako Rzeczywistość i co stale sobie przedstawiamy. Aby ten procesie dekodowania się powiódł, Column One wykorzystuje istniejące formy komunikacji i jej media i traktuje z góry wszystko jako surowiec, podstawowy element lub nawet gotowy produkt.
Idee filozoficzne prezentowane przez Radykalny Konstruktywizm, drogi prezentacji cut-up’owych oraz Dadaistyczni Faszyści mieli większy wpływ na powstanie i pracę Column One.

“Największym osiągnięciem Column One jest to, że przez cały czas stosowania wszystkich tych technik, udało się im stworzyć realną alternatywę, filtr rzeczywistości w rzeczy samej. Maska nie jest ładna, piekło może być czasami nawet brzydkie. Ale tożsamość Column One tworzony się przez moc ich wniosków, a na to składa się kwestionowanie i wątpliwości, a czasem wchodzenie do sadzawki z gównem tylko po to, żeby odkryć, że to tak naprawdę złoto. Niech poszukiwania trwają… ” Till Kniola / aufabwegen

Bruno Światłocień

BRUNO ŚWIATŁOCIEŃ

BRUNO ŚWIATŁOCIEŃ zespół prowadzony przez artystę malarza, autora tekstów i muzyki Bronisława Ehrlicha, i perkusistę Kordiana Sikorskiego. Styl kapeli oscyluje między dark wave, noise, neofolk i ambient. Zespół podczas serii koncertów przeobrażał się, dryfując pomiędzy różnymi stylistykami; występował w kameralnym składzie akustycznym, aranżując utwory w neo-folkowym duchu, improwizował w krautrockowej konwencji, grywał kawałki z punkowym czadem, za każdym razem zarażając publikę swoją pasją.

bisclaveret

BISCLAVERET

BISCLAVERET to rodzimy reprezentant sceny ambientowej powstał 2000 roku w Gdańsku. Od początku duet Radosław Murawski i Maciej Mehring podąża własną drogą muzyczną. Swoje poszukiwania w materii dźwięku i słowa muzycy przełożyli na kilka wydawnictw krajowych i zagranicznych.

Uczestniczyli również w wielu koncertach i festiwalach w kraju i za granicą m.in. Castle Party, Wrocław Industrial Festiwal

Zespól publikował swoje albumy m.in. w Zoharum, Steinklang Industries, Dark Vinyl, The Eastern Front, Rage in Eden.

B°TONG

B°TONG

B°TONG Projekt, za którym stoi Chris Sigdell, niegdyś członek eksperymentalnej grupy NID (1995). Artysta porusza się w rejonach elektroniki eksperymentalnej. Jego muzyka to mroczne, gęste warstwy dźwięku, wysokich tonów i dziwnych elektronicznych brzmień, które przywołują obrazy ciemności i spokoju, samotności lodowatej polarnej nocy albo odpowiednika z podwodnej podróży…

 

arkona

ARKONA

Arkona – za projektem Arkona stoi niejaki Karol Su-Ka. Artysta (tu w pełnym tego słowa znaczeniu) działający od przeszło 20 lat na wielu polach. Karol jest malarzem (jego prace można podziwiać m.in. w albumie „Chaosmos” dostępnym w naszym sklepie), performerem, DJ-em, VJ-em, muzykiem i wokalistą. Jego projekty dżwiękowe to ambientowo-dubowa Arkona (pierwszy krążek „Imperfekt Produkt” wyszedł w tym samym labelu, co kompaktowy debiut Different State), acid-punkowy Street City Nomads, działa także solo jako Escape from Warsaw oraz jako Karol Su-Ka (kolaboracja z jazzowymi awangardowcami Wojtkiem Mazzolewskim i Maciem Marettim) oraz jako DJ Karel God.

 

aquavoice

AQUAVOICE

AQUAVOICE – Projekt muzyczny, za którym stoi Tadeusz Łuczejko – powstał w 1999 roku. W 2001 roku zostaje laureatem złotej dziesiątki plebiscytu słuchaczy radiowej “Trójki” na najlepsze nagranie muzyki elektronicznej.

AQUAVOICE publikował albumy z muzyką elektroniczną dla Requiem Records i Generator (Płyta „Cold” znalazła się na pierwszym miejscu wśród najchętniej kupowanych płyt z katalogu tego drugiego wydawcy).

Występował obok takich artystów, jak: Tomasz Stańko, Józef Skrzek, Marek Hołoniewski, Banco de Gaia, HIGHER INTELIGENCE AGENCY, Robin Guthrie (COCTEAU TWINS), Marek Biliński czy Wojtek Konikiewicz.

Od roku 2003 Tadeusz Łuczejko jest organizatorem i dyrektorem artystycznym Międzynarodowych Prezentacji Muzycznych “AMBIENT”, które corocznie odbywają się w Gorlicach. Kompozytor, pasjonat, artysta.

Jako plastyk, przez siedem lat projektował ilustracje książkowe współpracując z takimi wydawnictwami jak “Iskry”, “Alfa” – Warszawa, “PiK” – Katowice czy “ART” w Kielcach. Za swoje plakaty otrzymał kilka nagród i wyróżnień. Jest autorem kilku wystaw indywidualnych między innymi w Dani, na Słowacji oraz w Polsce.

W roku 2007 Tadeusz Łuczejko został wpisany jako artysta do międzynarodowej encyklopedii “Who is Who”.
W Zoharum ukazały się do tej pory 3 albumy:
Grey‘, ‘Nocturne‘, ‘Early Recordings

ACCOMPLICE AFFAIR

ACCOMPLICE AFFAIR

ACCOMPLICE AFFAIR – Projekt muzyczny Przemysława Rychlika powstał w 2005 r. Porusza się w klimatach ambient, dark wave i psychodelicznego rocka.

Accomplice Affair występował na wielu festiwalach i koncertach u boku znanych projektów muzycznych, opublikował pięć albumów studyjnych: „Act of Creation” (The Eastern Front 2006), „Jezioro Wspomnień” (My Hands Music 2007), „Samotny Horyzont” (My Hands Music 2009), „Cienie” (My Hands Music 2011). Ponadto ukazała się także angielska wersja płyty „Samotny Horyzont” wydana przez Black Pyramind Records w 2009 r.

Uzupełnieniem dyskografii są pojedyncze utwory, wydane na płytach kompilacyjnych: „Still the same after years” (Mizantrophy Prod 2009), Marek Styczyński: „CyberTotem Remix Project” (The Word Flag 2010) oraz Recykling Sound (Plankton 2010).

W barwach Zoharum ukazał się album ‘The Zone of Silence

Ab Intra

AB INTRA

Projekt Radka Kamińskiego wyrażający się w około ambientowych / dronowych formach. Ideą projektu jest próbą odnajdywania wewnętrznej jaźni poprzez dźwiękową eksplorację. AB INTRA jest ilustracją obrazów manifestujących się w umyśle autora, jednak wykorzystanie formy zbliżonej do ambientu otwiera przed odbiorcami możliwość dokonywania niezależnych interpretacji i wglądów w wewnętrzną sferę własnych umysłów.

AABZU

AABZU

Maciek Szymczuk i Łukasz Szałankiewicz. Dwa niespokojne duchy. Współpracują od 2002 roku. Pierwszy efekt ukazał się na płycie V.A. „Nowe:le” (Vivo Rec., 2002) – utwór ‘There’s No Way’, sygnowany jeszcze jako Zenial vs Maciek Szymczuk. W 2005 roku ukazuje się debiutancka płyta AABZU „The Shape of Lost Things” (Simple Logic Rec. – split z PHYRL), prezentując światu delikatne struktury, oparte na wszelkiego rodzaju usterkach i ambientowych, repetytywnych tłach.

Kolejne lata upływają zespołowi AABZU na koncertach w kraju i za granicą, uczestnictwie w festiwalach UNSOUND, ELEKTRO-MECHANIKA, Biennale WRO i MPM Ambient Gorlice. W międzyczasie duet przygotowuje materiał na drugą płytę. „Rambo” ukazuje się w 2010 roku nakładem AudioTong, zbierając entuzjastyczne recenzje i nie biorąc jeńców, jak tytułowy bohater tego wydawnictwa. Muzyka, bogatsza i bardziej różnorodna niż na debiucie, skrzy się wieloma barwami pozostając, mimo tej heterogeniczności, spójna. W jednym utworze gościnnie występuje Mian Mian, chińska pisarka (m.in. „Cukiereczki”), recytując fragmenty swojej nowej książki.

23 THREADS

23 THREADS

Początki 23 THREADS sięgają połowy lat 90. kiedy Marek X. Marchoff mieszkał jeszcze w Ciechanowie. Wówczas zarejestrował w pierwszym składzie materiał “Magija”, który został opublikowany na CD-r przez Perun Records. Po tej publikacji 23 Threads zagrało jedynie dwa koncerty, aby później zawiesić działalność, a Marek zajął się swoim macierzystym projektem Different State, z którym działa aktywnie do dzisiaj.

Po namowie Macieja Mehringa z Zoharum postanowił powołać 23 Threads ponownie do życia, aby grać krautrock-macabre folk.

Najpierw zaczął poszukiwać odpowiedniej wokalistki. Poznał Ingrid Swen w sklepie wspólnego przyjaciela. Ich drogi skrzyżowały się, gdy Ingrid również szukała muzyków, z którymi mogłaby współpracować. Wkrótce rozpoczęli próby, podczas których stwierdzili, że brakuje im basisty. Pomyśleli więc o Rafale Janusie, z którym Marek grał wcześniej, w innych projektach.

W tym składzie muzycy zaczęli nagrywać materiał, który znalazł się na krążku ‘Conspicuous Unobstructed Path’ (opublikowany przez Zoharum w 2015 roku).

1000SCHOEN

1000SCHOEN

Dronowo – dark ambientowy projekt za którym stoi Helge S. Moune – członek i współzałożyciel nie istniejącego już legendarnego tria MAEROR TRI.

Muzyka 1000SCHOEN to wypadkowa ambient, drone i postindustrialu o rytualnym zabarwieniu.

Kompozycje – podobnie jak w macierzystej grupie – powstają w oparciu o rejestrację akustycznych elementów, stalowych przedmiotów i gitar.

Do tej pory projekt współpracował głównie z rosyjskim labelem Nitkie, w którym ukazały się do dzisiaj trzy albumy.

[haven]

[haven] powstał w 2005 roku z inicjatywy Marcina Jarmulskiego. Początkowo [haven] funkcjonował jako projekt jednoosobowy. W 2009 roku do [haven] dołączyła wokalistka Magda Glocka, a w 2010 skład uzupełnił Michał “Mojo” Brychcy. Projekt przed publikacją albumów w Zoharum miał na swoim koncie cztery albumy. Dwa pierwsze: The last breath of lonely buildings (2005) oraz Naos (2006) zostały wydane w rodzimym labelu War Office Propaganda. Trzeci album [haven] zatytułowany [A2982] ujrzał światło dzienne w 2008 roku w polskim Rage in Eden. W 2009 roku [haven] podpisał kontrakt z amerykańskim Tympanik Audio, wynikiem współpracy był opublikowany w tym samym roku album Plastic.

http://zoharum.com/wydawnictwa/hjalmar-yama/