PL
EN
zoh_128 Kup CD / Kup Digital Sample
Numer katalogowy

ZOHAR 128-2

Data premiery

24/10/2016

Formaty

CD |

K. / MONOPIUM

Nightclubbing / Die Wölfe kommen züruck

Wydawnictwa typu ”split”, zawierające nagrania dwóch lub trzech wykonawców, pojawiają się w katalogu Zoharum od początku działalności. Drugim albumem wydanym w ramach Zoharum był właśnie split Different State i Sigill. W trakcie naszej dotychczasowej, dziewięcioletniej działalności ukazały się ponadto wspólne wydawnictwa Bisclaveret i Feine Trinkers Bei Pinkels Daheim, Re-DrUm i b°tong, 1000schøen i Ab Intra oraz kompilacja ”Circuit Intégré Volume 1” zawierająca nagrania Dat Rayon, FOQL/RNA2 i Gaap Kvlt. Kolejne wydawnictwo jest w zatem kontynuacją tej nieoficjalnej serii.

Projekty Monopium i K. działają już od dłuższego czasu i mają na koncie po kilka własnych wydawnictw. Monopium balansuje na granicy kabaretu dada i muzyki improwizowanej, natomiast K. to zaszumione struktury, spod których wynurzają się rozmaite sample, głosy i strzępy melodii. Podobieństw między obydwoma projektami jest tyle samo, co różnic. Razem jednak stworzyli bardzo spójny album z wyraźnie zaznaczoną inspiracją, mianowicie dokonaniami niemieckiego krautrocka. Każdy z projektów zaprezentował po 23 minuty własnej muzyki, w której z jednej strony słychać elementy wczesnych sonicznych eksperymentów z lat 70tych czy nawet rytmicznych struktur motorik, a z drugiej własne oblicze każdego z polskich projektów.

Album został wydany w 2-panelowym rozkładanym opakowaniu typu gatefold w ściśle limitowanym nakładzie 300 szt. Za okładkę odpowiada Jakub Adamiak z projektu K. Masteringiem zajął się Paweł Bartnik [heavyweight.pro]. Stroną produkcyjną zajął się Michał Porwet.

Recenzje

Vital Weekly:
From Monopium I reviewed ‚The Goat And The Dead Horses’ Circus’ quite some time ago, Vital Weekly 868 and never heard of K, of which otherwise no information is given. I wasn’t blown away  by Monopium’s release back then; it used a lot of rhythm, and so does this new one, along with electronics, field recordings (a riot? children crying?) and electronics, and is perhaps less of a hotchpotch than the previous release; I was mostly reminded of early Cabaret Voltaire here, with a similar approach to the use of the rhythm machines, extended use of delay and reverb and mumbling vocals, as well as the vague film soundtrack approach of ‚The Other’. I enjoyed this a lot, actually. K. has three pieces here in which rhythm also plays a big role, but it’s more complex and Monopium, and sounds less as an ancient rhythm machine ticking away. In fact everything about K. sounds a bit modern, better equipment at use and the music is a bit trip hop like, but alike Monopium also seems to hark back to the days of psychedelic music, Germany and krautrock (the latter even being a title for one of Monopium’s pieces). K. has better equipment but I am not sure  if the music becomes better, per se. Not worse either, so perhaps it is a tie here; I enjoyed both.

Violence on-line:
Dostarczona przez wytwórnię prasowa ściąga głosi, że Monopium i K. na współdzielonym wydawnictwie czapkują dokonaniom klasycznego krautrocka. Na ten trop naprowadza już pierwszy utwór na „stronie” Monopium – trawestacja najsłynniejszego numeru Faust. Takie ujęcie sprawy jednak nie wyczerpuje opisu ani „Nightclubbing”, ani „Die Wölfe kommen züruck”, żaden z tych materiałów nie jest krautrockiem z dźwięku, a raczej z ducha. Monopium proponuje industrialno-kabaretowe retro w duchu The Residents i „20 Jazz Funk Greats” Throbbing Gristle. K. zaskakuje nutą jakże różną od recenzowanego tu kiedyś, noirowo-darkjazzowego „There’s a Devil Waiting Outside Your Door”. Tytułowe wilki powracają maszerując do miarowego, nowofalowego rytmu wybijanego z samplera. Więcej czysto muzycznej satysfakcji dostarczył mi materiał K., podczas gdy Monopium bardziej ciekawi niż porywa, być może przez to, że Nightclubbing” zawiera wyraźniejsze odwołania do klasyki. (4 pkt.)

http://zoharum.com/wydawnictwa/nightclubbing-die-wolfe-kommen-zuruck/